Jurij Klen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jurij Klen ukr. Юрій Клен, właściwie Oswald Burghardt, ukr. Освальд Бурггардт (ur. 4 października 1891 r. we wsi Serbiniwka w guberni wołyńskiej, zm. 30 października 1947 r. w Augsburgu) – ukraiński/niemiecki poeta, literaturoznawca, tłumacz, krytyk literacki, wykładowca akademicki, tłumacz Wehrmachtu podczas II wojny światowej. Jeden z przedstawicieli rozstrzelanego odrodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny niemieckich kolonistów. Od 1911 studiował filologię słowiańską i historię literatury na Uniwersytecie Kijowskim. Po wybuchu I wojny światowej został wraz z rodziną zesłany do guberni archangielskiej. W 1918 powrócił do Kijowa, gdzie wznowił studia. Ukończył je w 1920 r. Podjął pracę nauczyciela w technikum społeczno-ekonomicznym we wsi Barisziwki. Jednocześnie zaczął pisać wiersze i inne utwory literackie, przyjmując pseudonim Jurij Klen. Po pewnym czasie przeszedł do pracy w Kijowskim Instytucie Oświaty Ludowej, w którym w 1930 r. stworzył katedrę sztuk plastycznych. Był też członkiem Wszechukraińskiej Akademii Nauk. W 1931 wyemigrował do Niemiec. W 1936 uzyskał tam tytuł doktora.

Po ataku III Rzeszy na ZSRR służył jako tłumacz w sztabie 17 Armii Wehrmachtu na froncie wschodnim. Został zwolniony ze służby wojskowej z powodów zdrowotnych. Od 1943 r. wykładał na Ukraińskim Wolnym Uniwersytecie w Pradze, a następnie na uniwersytecie w Innsbrucku. Centralnym tematem jego twórczości były tragiczne losy ukraińskiej kultury w okresie stalinizmu. Tłumaczył też z języka angielskiego, niemieckiego i francuskiego.

Był autorem m.in. poematu Прокляті роки (1937), zbioru wierszy Каравели (1943), epopei Попіл імперій (1943-1947), eseju Спогади про неокласиків (1946).

Bibliografia, literatura, linki[edytuj | edytuj kod]