Wersja ortograficzna: Jurij Moroz

Jurij Moroz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jurij Moroz
Юрій Мороз
Pełne imię i nazwisko Jurij Łeontijowycz Moroz
Data i miejsce urodzenia 8 września 1970
Smiła
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1986–1987 SKA Kijów 7 (0)
1987–1992 Dynamo Kijów 50 (1)
1993 Dynamo-2 Kijów 14 (1)
1993 Weres Równe 13 (4)
1993–1994 Hapoel Beer Szewa 38 (3)
1994–1995 Bene Jehuda Tel Awiw 27 (1)
1995–1996 Maccabi Jafa 22 (2)
1997–1998 Ałanija Władykaukaz 47 (1)
1999–2001 Torpedo-ZiL Moskwa 39 (1)
2001 Lokomotiw-NN Niżny Nowogród 4 (0)
2001–2002 Zakarpattia Użhorod 11 (0)
2002–2003 Worskła Połtawa 2 (0)
W sumie: 274 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1987  ZSRR U-17 ? (?)
1990  ZSRR olimpijska 1 (0)
1992  Ukraina 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2004–2005 Ukraina U-19 (asystent)
2005 Oswita Borodzianka
2005–2007 Ukraina U-17 (asystent)
2007–2009 Ukraina U-19
2009– Ukraina U-19 (asystent)

Jurij Łeontijowycz Moroz, ukr. Юрій Леонтійович Мороз, ros. Юрий Леонтьевич Мороз, Jurij Leontjewicz Moroz (ur. 8 września 1970 w Smile w obwodzie czerkaskim, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, reprezentant Związku Radzieckiego oraz Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Republikańskiej Szkoły Rezerw Olimpijskich. Pierwszy trener Fedir Medwid´. W latach 1986-1987 występował w wojskowej drużynie SKA Kijów, skąd został zaproszony do Dynama Kijów. W 1993 przeniósł się do Weresu Równe. Potem w latach 1993-1996 bronił barw zespołów izraelskich: Hapoel Beer Szewa, Bene Jehuda Tel Awiw oraz Maccabi Jafa. Kolejne 4,5 roku spędził w rosyjskich klubach Ałanija Władykaukaz, Torpedo-ZiL Moskwa i Lokomotiw-NN Niżny Nowogród. W 2001 powrócił do Ukrainy, podpisując kontrakt z Zakarpattia Użhorod. Karierę piłkarską zakończył jako piłkarz Worskły Połtawa.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

27 czerwca 1992 roku debiutował w narodowej reprezentacji Ukrainy w zremisowanym 0:0 meczu towarzyskim z USA. Wcześniej występował w juniorskiej oraz olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował z juniorskimi reprezentacjami Ukrainy. W 2005 został zaproszony na stanowisko głównego trenera w drugoligowym klubie Oswita Borodzianka. W 2007-2009 prowadził reprezentację Ukrainy U-19[1]. Potem był zmieniony przez Jurija Kalitwincewa, pozostaw asystentem trenera. Prowadzona przez nich reprezentacja zdobyła Juniorskie Mistrzostwo Europy.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]