Jurij Szczukin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jurij Szczukin
Ilustracja
Państwo  Kazachstan
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1979
Kisłowodzk
Wzrost 187 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczny
Status profesjonalny 1999
Zakończenie kariery 2013
Trener Vadim Borisov
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 119 (7 listopada 2007)
Australian Open 1R (2001)
Roland Garros 2R (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 117 (16 października 2000)
Australian Open 1R (2001)

Jurij Szczukin (ur. 26 czerwca 1979 w Kisłowodzku) – kazachski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodowym tenisistą Szczukin był w latach 1999–2013.

W 1999 roku Szczukin dotarł do swojego pierwszego finału w futuresie w Edynburgu. Rok później wygrał swój pierwszy challengerowy turniej, w Sylcie.

Na początku 2001 zagrał w turnieju głównym Australian Open. Odpadł w pierwszej rundzie, przegrywając z Wayne Arthursem.

W 2003 roku Kazach odniósł kolejny triumf w imprezie cyklu ITF - tym razem w hinduskim Belgaum. Na kolejny triumf Szczukin czekał 2 miesiące. Na początku 2004 roku wygrał w Nubloch, gdzie pokonał pięciu nieklasyfikowanych wówczas tenisistów, w tym Marca Gicquela czy Ivo Minářa.

W 2007 roku wygrał challenger w Dreźnie. W ostatnim meczu pokonał Niemca Floriana Mayera 7:6(5), 7:6(3). Tego roku wygrał jeszcze dwie inne imprezy challengerowe. Najpierw w Genewie, gdzie w finale pokonał Jessego Hutę Galunga 6:3, 6:2, oraz w Neapolu, gdzie w finale zwyciężył nad Martinem Vassallo Argüello 7:6(3), 6:1.

W roku 2008 Szczukin zaczął grać więcej w imprezach cyklu ATP World Tour. Po przegranych spotkaniach w Ćennaju, Australian Open, Delray Beach, Walencji i Monte Carlo, Szczukin przeszedł kwalifikacje do turnieju w Barcelonie. W pierwszej rundzie turnieju głównego pokonał Robby'ego Ginepri'ego 6:4, 6:2. W kolejnym meczu uległ Stanislasowi Wawrince 3:6, 4:6. Kazach był bliski awansu do turnieju głównego French Open. W ostatniej rundzie kwalifikacji został pokonany przez Simona Greula. Półtora miesiąca później zagrał w kolejnym turnieju głównym imprezy ATP. Po przejściu eliminacji w Stuttgarcie pokonał Argentyńczyka Carlosa Berlocqa. W kolejnym meczu pokonał go Philipp Kohlschreiber.

W 2009 roku po raz kolejny nie udało się Szczukinowi awansować do drabinki głównej Australian Open. W pierwszej rundzie kwalifikacji uległ on Ryanowi Sweetingowi. Ten sam rezultat zanotował podczas French Open, gdzie został pokonany przez Jessego Hutę Galunga. Pod koniec sezonu Szczukinowi udało się zagrać w kolejnym turnieju głównym impreza cyklu ATP World Tour, tym razem w Petersburgu. Jego pogromcą okazał się Horacio Zeballos.

W maju 2010 roku Szczukin wygrał swój kolejny tytuł w imprezie challengerowej. W finale turnieju w Zagrzebiu pokonał Santiago Venturę 6:3, 7:5. Tydzień później Kazach osiągnął swój najlepszy wielkoszlemowy rezultat. Podczas French Open przeszedł kwalifikacje, a potem wygrał swoje pierwsze spotkanie w wielkoszlemowym turnieju głównym. Pokonał Rajeeva Rama 3:6, 6:4, 6:2, 6:4, jednak dalej przegrał z Victorem Hănescu. W lipcu Szczukin osiągnął swój najlepszy wynik w turnieju ATP. Podczas turnieju w Gstaad dotarł do półfinału, przedzierając się najpierw przez kwalifikacje. W turnieju głównym pokonał Andrieja Gołubiewa, Frederico Gila, oraz Michaiła Jużnego. W półfinale uległ Richardowi Gasquetowi 3:6, 4:6.

Na początku czerwca 2011 roku Kazach zwyciężył w challengerze rozgrywanym w Prościejówie. Mecz finałowy wygrał z Flavio Cipollą.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 15 czerwca 2008 Warszawa Ceglana Rosja Nikołaj Dawydienko Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
0:6, 6:3, 4–10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]