Jurij Zorin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jurij Zorin
Data i miejsce urodzenia 4 września 1947
Turinsk
Wzrost 188 cm
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Srebro Ateny 1969 sztafeta 4 × 400 m
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto Wiedeń 1970 sztafeta 4 × 400 m
Srebro Belgrad 1969 sztafeta 4 × 2 okrążenia
Brąz Belgrad 1969 bieg na 400 m
Brąz Wiedeń 1970 bieg na 400 m
Uniwersjada
Srebro Turyn 1970 sztafeta 4 × 400 m

Jurij Zorin (ros. Юрий Зорин, ur. 4 września 1947 w Turinsku[1]) – radziecki lekkoatleta, sprinter i płotkarz, medalista mistrzostw Europy.

Początkowo specjalizował się w biegu na 400 metrów. Zdobył dwa medale na europejskich igrzyskach halowych w 1969 w Belgradzie: srebrny w sztafecie 4 × 2 okrążenia (sztafeta radziecka biegła w składzie: Leonid Mikiszew, Aleksandr Bratczikow, Wałerij Borzow i Zorin) oraz brązowy w biegu na 400 metrów[2].

Wywalczył srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Jewgienij Borisienko, Borys Sawczuk, Zorin i Bratczikow) na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach, a w biegu na 400 metrów odpadł w półfinale[3]. Sztafeta ustanowiła wówczas rekord ZSRR czasem 3:03,0[4].

Na halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu Zorin zdobył brązowy medal w biegu na 400 metrów i złoty w sztafecie 4 × 400 metrów, w której biegli Borisienko, Sawczuk, Zorin i Bratczikow[5]. Radziecka sztafeta w tym samym składzie zdobyła srebrny medal na uniwersjadzie w 1970 w Turynie.

Później Zorin występował głównie w biegu na 400 metrów przez płotki. Doszedł do finału tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium, zajmując w nim 8. miejsce[1], a także zwyciężył w mistrzostwach Polski w 1972, które były rozegrane w obsadzie międzynarodowej[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Yury Zorin Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2015-02-14] (ang.).
  2. Alain Bouillé (red.): L'Athlétisme Européen en Salle. Paryż: Fédération Française d'Athlétisme, 1994, s. 19 i 21.
  3. Zürich 2014 Statistics Handbook, European Athletics, 405 i 409 [dostęp 2015-02-14] (ang.).
  4. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 207.
  5. Alain Bouillé (red.): L'Athlétisme Européen en Salle. Paryż: Fédération Française d'Athlétisme, 1994, s. 21 i 22.
  6. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 119. ISBN 978-83-61233-20-6.