Justyna Lewańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Justyna Lewańska
Miejsce urodzenia Wrocław
Konsul Generalna RP w Monachium
Okres od 16 sierpnia 2012
do 2015
Poprzednik Elżbieta Sobótka
Następca Andrzej Osiak

Justyna Lewańska (ur.we Wrocławiu) – polska urzędniczka i dyplomatka, w latach 2012–2015 Konsul Generalna w Monachium[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka dyrygentury na wrocławskiej Akademii Muzycznej (1994) oraz dziennikarstwa na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Wrocławskiego ze specjalizacją rzecznika prasowego.

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę zawodową rozpoczęła w Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu na stanowisku rzeczniczki prasowej. Podczas powodzi tysiąclecia w 1997 była główną koordynatorką ds. kontaktów z mediami. Od 1998 zatrudniona w Ministerstwie Spraw Zagranicznych na stanowisku zastępczyni rzecznika prasowego. W latach 1999–2003 pracowała w ambasadzie RP w Berlinie na stanowisku ds. kultury, nauki i informacji (w randze I sekretarza), następnie w latach 2003–2004 na pracowała w niemieckim MSZ w ramach pilotażowego programu wymiany urzędników państwowych UE, gdzie została zaproszona jako pierwszy polski urzędnik państwowy. Odpowiadała za wieloaspektową promocję Polski jako nowego członka UE. Po powrocie do kraju, w latach 2004–2005, pracowała na stanowisku zastępczyni rzecznika prasowego MSZ (w randze I sekretarz, a następnie radcy). W latach 2005–2006 oddelegowana przez MSZ do Kancelarii Sejmu RP na stanowisko doradczyni Marszałka Sejmu ds. mediów. W latach 2006–2007 pracowała na stanowisku zastępczyni rzecznika prasowego, a następnie w Departamencie Promocji, gdzie należała do Grupy Zadaniowej ds. EXPO 2012 (w randze I radcy). Od 2008 do lipca 2012 pracowała w Departamencie Prawno-Traktatowym na samodzielnym stanowisku ds. informacji i koordynacji[2].

Konsul Generalna[edytuj | edytuj kod]

16 sierpnia 2012 objęła stanowisko Konsul Generalnej RP w Monachium (w randze radca-minister), które pełniła do 2015. W ramach obowiązków angażowała się m.in. w prace na rzecz rewitalizowania polskich miejsc pamięci[3], restytucji dóbr kultury[4][5][6] i pamięci historycznej[7][8]. W latach 2014–2015 odzyskała m.in. Pontyfikał Płocki[9][10][11], a także doprowadziła do zrzeczenia się przez Bawarię na rzecz Polski wszelkich praw do pieśni Czerwone maki na Monte Cassino[12]. Blokowała aukcje, na których oferowane były dzieła sztuki poszukiwane przez Polskę w ramach restytucji dóbr kultury, m.in. zablokowała aukcję w Monachium (w 2013), na której sprzedawano stolik do kart z letniej rezydencji króla Stanisława Augusta z Łazienek Królewskich[13]. Podejmowała także działania w tzw. aferze Gurlitta[14]. W latach 2015–2016 pracowała w Departamencie Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej na stanowisku ds. polityki historycznej, gdzie odpowiadała za tzw. wadliwe kody pamięci. Od 2016 pracuje w Departamencie Afryki i Bliskiego Wschodu, gdzie odpowiada za współpracę z państwami Zatoki Perskiej (w randze radca-minister).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wdowa, dwoje dorosłych dzieci (córka, syn).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Konsul Generalny, 3 marca 2015 [dostęp 2018-10-30] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-03].
  2. a b Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Łączności z Polakami za Granicą /nr 13/, www.sejm.gov.pl, 10 maja 2012 [dostęp 2018-10-30] (pol.).
  3. Uroczystości złożenia wieńców w Miejscu Pamięci KZ Dachau, monachium.msz.gov.pl, 3 listopada 2014 [dostęp 2018-10-30] (pol.).
  4. Jacek Lepiarz, Konsulat RP poszukuje polskich śladów w kolekcji z Monachium, „dzieje.pl”, 13 listopada 2013 [dostęp 2018-10-30] (pol.).
  5. W mieszkaniu w Monachium znaleziono kolekcję obrazów zrabowanych przez nazistów, „wiadomosci.wp.pl”, 5 listopada 2013 [dostęp 2018-11-22] (pol.).
  6. Waldemar Maszewski, Czy Niemcy coś ukrywają? Tajemnica obrazów zrabowanych przez nazistów, „Niezalezna.pl”, 7 listopada 2013 [dostęp 2018-11-22] (pol.).
  7. Składanie wieńców na grobach Polaków w Bawarii i Badenii-Wirtembergii, monachium.msz.gov.pl, 18 listopada 2013 [dostęp 2018-11-22] (pol.).
  8. Uroczystość odsłonięcia po 73 latach pomnika ku czci polskiego robotnika przymusowego, monachium.msz.gov.pl, 21 maja 2014 [dostęp 2018-11-22] (pol.).
  9. Diecezja Płocka - XII-wieczny Pontyfikał Płocki wrócił do diecezji, diecezjaplocka.pl [dostęp 2018-10-30].
  10. Pontyfikał, czyli tam i z powrotem, „plock.gosc.pl”, 15 kwietnia 2015 [dostęp 2018-10-30].
  11. Cenne Bezcenne Utracone 3/84 - 4/85 2015, „Issuu”, 29 stycznia 2016 [dostęp 2018-11-22] (ang.).
  12. "Czerwone Maki na Monte Cassino" znowu polskie! Bawaria przekazała prawa autorskie do słynnej piosenki, wpolityce.pl, 14 września 2015 [dostęp 2018-11-22].
  13. Karciany stolik króla Stasia wrócił do Polski, radiozet.pl, 30 kwietnia 2015 [dostęp 2018-11-18] (pol.).
  14. W kolekcji z Monachium mogą być dzieła z Polski, wiadomosci.wp.pl, 13 listopada 2013 [dostęp 2018-12-11] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]