Kadriddin Aslonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kadriddin Aslonow
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1947
Garm
Data i miejsce śmierci listopad 1992
Kurgonteppa
Przewodniczący Rady Najwyższej Tadżyckiej SRR
Okres od 30 listopada 1990
do 23 września 1991
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Tadżykistanu
Poprzednik Kahhor Mahkamow
Następca Rahmon Nabijew
Odznaczenia
Order „Znak Honoru”

Kadriddin Aslonowicz Aslonow (tadż. Қадриддин Аслонович Аслонов; ur. 29 maja 1947 w rejonie Garm, zm. w listopadzie 1992 w Kurgonteppie) – tadżycki i radziecki polityk, przewodniczący Rady Najwyższej Tadżyckiej SRR w latach 1990–1991.

W 1969 ukończył Tadżycki Instytut Rolniczy i został brygadzistą mechaników w kołchozie, Drugi a później pierwszy sekretarz rejonowego komitetu Komunistycznej Partii Tadżykistanu (KPT) w Kołchozabadzie (obecnie Wose). 1973–1983 prezes Obwodowego Towarzystwa dla Wsparcia Produkcyjno-Technicznego Gospodarstw Rolnych w Kurgonteppie. 1983–1988 I sekretarz Komitetu Rejonowego KPT w Pandż, 1988–1989 I zastępca Państwowego Komitetu Rolniczego Tadżykistanu. W 1990 I zastępca przewodniczącego Rady Najwyższej Tadżyckiej SRR, od 30 listopada 1990 do 23 września 1991 przewodniczący Rady Najwyższej Tadżyckiej SRR. Podczas zajmowania tego stanowiska podpisał dekret o niepodległości Tadżykistanu i dekret zakazujący działalności Komunistycznej Partii Tadżykistanu i nakazujący nacjonalizację jej lokali i majątku. Deputowany do Rady Najwyższej Tadżykistanu 12 kadencji. We wrześniu 1991 krótko pełnił obowiązki prezydenta Tadżykistanu; na tym stanowisku pod naciskiem opozycji antykomunistycznej podpisał rozkaz zdemontowania pomnika Lenina w Duszanbe, w związku z czym 23 września zwolennicy partii komunistycznej zorganizowali wiec protestacyjny. Sesja nowo powołanego parlamentu Tadżykistanu podjęła decyzję o unieważnieniu dekretów zakazujących działalności partii komunistycznej i nacjonalizujących jej majątek oraz zaniechaniu demontażu pomnika Lenina. Kadriddin Aslonow był odznaczony Orderem Znak Honoru.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]