Kamala Harris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamala Harris
Ilustracja
Kamala Harris (2017)
Data i miejsce urodzenia 20 października 1964
Oakland, Kalifornia
29. Senator III klasy z Kalifornii
Okres od 3 stycznia 2017
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Barbara Boxer
32. Prokurator generalny Kalifornii
Okres od 3 stycznia 2011
do 3 stycznia 2017
Poprzednik Jerry Brown
Następca Xavier Becerra
Faksymile

Kamala Devi Harris (ur. 20 października 1964 w Oakland) – amerykańska polityczka i prawniczka hinduskiego i jamajskiego pochodzenia, od 2017 senatorka reprezentująca Kalifornię, w latach 2011–2017 prokurator generalna Kalifornii, w latach 2004–2011 prokurator okręgowa San Francisco, w latach 1990–1998 zastępczyni prokuratora okręgowego hrabstwa Alameda.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 20 października 1964 w Oakland w Kalifornii w rodzinie imigrantów z Jamajki i Indii[1]. Jej matką jest lekarka Shyamala Gopalan Harris, a ojcem Donald Harris, profesor ekonomii[2]. Imię Kamali Harris w sanskrycie oznacza lotos[3]. Była wychowywana w wierze baptystycznej i hinduskiej[2]. Ma młodszą siostrę, Mayę Harris, która była szefową jej kampanii prezydenckiej[4].

Jej rodzice rozwiedli się, gdy miała 7 lat, a prawo opieki nad nią i jej siostrą powierzone zostało jej matce[5]. Po rozwodzie, w weekendy odwiedzała swojego ojca, wspólnie ze swoją siostrą, w Palo Alto. Twierdzi, że z powodu koloru ich skóry, dzieci sąsiadów nie mogły się z nimi bawić[6]. Kiedy Kamala miała 12 lat, wspólnie z matką i siostrą przeprowadziła się do Montrealu. Jej matka zajmowała się tam pracą badawczą w Żydowskim Szpitalu Ogólnym oraz nauczeniem na Uniwersytecie McGilla[7]. Jako nastolatka, współtworzyła małą trupę taneczną składającą się z 6 tancerzy, którzy występowali w domach kultury i na zbiórkach pieniędzy[8]. Liceum ukończyła w 1981[9].

W 1986 ukończyła studia na Uniwersytecie Howarda, zdobywając stopień bachelor’s degree z politologii i ekonomii[2]. Podczas studiów była członkiem rady studentów sztuk wyzwolonych, brała udział w debatach, organizowała programy mentorskie dla lokalnej młodzieży, protestowała przeciwko segregacji rasowej i wstąpiła do korporacji studentek Alpha Kappa Alpha, która była pierwszym tego typu afroamerykańskim studenckim bractwem[10]. Następnie w 1989 na Uniwersytecie Kalifornijskim ukończyła prawo i zdobyła stopień juris doctor[2]. Jako główny powód dla podjęcia się kariery w organach ścigania, Kamala mówiła o potrzebie „siedzenia przy stole, przy którym podejmowane są decyzje” oraz tym, że „świat potrzebuje więcej prokuratorów, którzy są świadomi społecznie”[11].

Kariera prawnicza[edytuj | edytuj kod]

Kariera przed 2011[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku została przyjęta do kalifornijskiej palestry[12]. Specjalizowała się w sprawach dotyczących napastowania seksualnego dzieci[13]. Karierę prawniczą zaczynała jako zastępczyni prokuratora okręgowego w hrabstwie Alameda od roku 1990 do 1998[2]. W 1998 roku została powołana[2] przez prokuratora miasta San Francisco Louise Renne na stanowisko szefowej Wydziału Społeczności i Sąsiedztwa[13].

Od 2004 do 2010 była prokuratorem okręgowym San Francisco i pierwszą w historii Afroamerykanką pełniącą ten urząd[13].

Prokurator generalny Kalifornii[edytuj | edytuj kod]

Od 2011 do 2017 była prokuratorem generalnym Kalifornii[13]. Była pierwszą kobietą, pierwszym Afroamerykaninem i pierwszym Amerykaninem azjatyckiego pochodzenia, która pełniła ten urząd[13]. Nazywała siebie progresywnym prokuratorem[13].

Jest zdeklarowaną przeciwniczką kary śmierci, ale w czasie pełnienia urzędu prokuratora generalnego Kalifornii zobowiązała się jej bronić[13]. W 2014 złożyła apelację przeciwko decyzji sędziego federalnego, który uznał karę śmierci za niekonstytucyjną[13].

Wygrała ugodę w wysokości 25 miliardów dolarów amerykańskich dla właścicieli domów w Kalifornii dotkniętych kryzysem wykluczenia, ale odmówiła wszczęcia postępowania przeciwko firmie OneWest Bank Stevena Mnuchina za naruszenia związane z wykluczeniami w 2013 roku[13].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Senator[edytuj | edytuj kod]

W 2016 została wybrana na senatora ze stanu Kalifornia z ramienia Partii Demokratycznej[12]. Jest drugą afroamerykańską kobietą i pierwszym Amerykaninem południowoazjatyckiego pochodzenia, który został wybrany na urząd senatora USA[13]. Pracowała w Komisji ds. Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Spraw Rządowych, Komisji ds. Wywiadu, Komisji ds. Sądownictwa i Komisji ds. Budżetu[13].

Wybory prezydenckie w 2020[edytuj | edytuj kod]

21 stycznia 2019 w programie telewizyjnym Good Morning America telewizji ABC News ogłosiła rozpoczęcie swojej kampanii wyborczej w prawyborach Partii Demokratycznej przed wyborami prezydenckimi[13]. Zdecydowała się ogłosić swoją kandydaturę w Dzień Martina Luthera Kinga, ponieważ uważa Kinga za swojego inspiratora[13].

Swoją kampanią wyborczą nawiązywała do Shirley Chisholm – pierwszej czarnoskórej osoby z jednej z głównych partii politycznych, kandydującej w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych[13]. Odzwierciedleniem tego były między innymi kolory jej kampanii: żółty, czerwony i niebieski[13].

Na początku kampanii wyborczej miała dobre wyniki w sondażach[14]. Po drugiej debacie Partii Demokratycznej w lipcu jej notowania zaczęły jednak spadać[14]. Część analityków spekulowała, że może to wynikać z prezentowanej postawy, która nie była jednoznacznie progresywna lub umiarkowana[14].

3 grudnia 2019 wycofała swoją kandydaturę z powodu wyczerpania środków finansowych na prowadzenie kampanii[15].

11 sierpnia 2020 roku Joe Biden ogłosił Harris swoją kandydatką na urząd Wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2020 roku[16]. Jest trzecią kobietą w historii wyznaczoną na kandydata na wiceprezydenta przez jedną z dwóch głównych sił politycznych w Stanach Zjednoczonych, wcześniej były to Geraldine Ferraro w 1984 i Sarah Palin w 2008[17].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Logo kampanii wyborczej do Senatu Stanów Zjednoczonych (2016)
Logo kampanii prezydenckiej (2020)
Rok Organ Partia Wynik[18]
2003 Prokurator okręgowa San Francisco Bezpartyjna 66 248 (33,6%)T[a]
137 111 (56,5%)T[b]
2007 114 561 (98,5%)T
2010 Prokurator generalna Kalifornii Partia Demokratyczna 4 442 781 (46,1%)T
2014 2 177 480 (53,2%)T[a]
4 102 649 (57,5%)T[b]
2016 Senator Stanów Zjednoczonych 3 000 689 (39,9%)T[a]
7 542 753 (61,6%)T[b]
2020 Prawybory prezydenckie Partii Demokratycznej 844 (0,00%)N[c]
Prawybory wiceprezydenckie Partii Demokratycznej T[d]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest baptystką[2]. Jej mężem od 2014 roku jest Douglas Emhoff, profesor ekonomii[2]. Jest macochą 2 dzieci[19]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nie zdobyła mandatu w pierwszej turze i awansowała do drugiej.
  2. a b c Zdobyła mandat w drugiej turze.
  3. Głosowanie powszechne
  4. Nominacja przez aklamację.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monica Chon, Sen. Kamala Harris's Parents Met During the Civil Rights Movement, oprahmag.com, 12 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-23] (ang.).
  2. a b c d e f g h Kamala Harris Fast Facts, CNN, 3 lipca 2019 [dostęp 2019-10-05] (ang.).
  3. Hayley Maitland, 9 Things You Need To Know About Vice Presidential Candidate Kamala Harris, vogue.co.uk, 12 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-23] (ang.).
  4. Ben Terris, Who is the real Kamala Harris? Her sister, Maya, knows the answer., washingtonpost.com, 23 lipca 2019 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  5. Catherine Kim, Zack Stanton, 55 Things You Need to Know About Kamala Harris, politico.com, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  6. Michael Finnegan, How race helped shape the politics of Senate candidate Kamala Harris, latimes.com, 30 września 2015 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  7. Sam Whitting, Kamala Harris grew up idolizing lawyers, sfgate.com, 14 maja 2009 [dostęp 2020-08-12].
  8. Stéphane Blais, Will ex-Montrealer Kamala Harris be the one to unseat Donald Trump?, montrealgazette.com [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  9. Rising Democratic party star Kamala Harris has Montreal roots, ctvnews.ca, 9 października 2017 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  10. Peter Byrne, Kamala’s Karma, sfweekly.com, 24 września 2003 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  11. Jolanta Pawnik, Kamala Harris: chciałam siedzieć przy stole, przy którym podejmowano decyzje, hellozdrowie.pl, 16 lutego 2019 [dostęp 2020-08-12] (pol.).
  12. a b Kamala Devi Harris, Kongres Stanów Zjednoczonych [dostęp 2019-10-05] (ang.).
  13. a b c d e f g h i j k l m n o Tessa Weinberg, Sruthi Palaniappan, Kamala Harris: Everything you need to know about the 2020 presidential candidate, ABC News, 12 września 2019 [dostęp 2019-10-04] (ang.).
  14. a b c Can Kamala Harris recover from her slump?, „The Economist”, 12 września 2019, ISSN 0013-0613 [dostęp 2019-10-06] (ang.).
  15. Ginger Gibson, Sharon Bernstein, Former top-tier presidential candidate Kamala Harris ends 2020 White House bid, reuters.com, 4 grudnia 2019 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  16. Christopher Cadelago, Caitlin Oprysko, Biden picks Kamala Harris as VP nominee, politico.com, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  17. Kamala Harris: Nadzieja Ameryki?. vogue.pl, 13.08.2020. [dostęp 2020-08-20].
  18. Harris, Kamala, ourcampaigns.com [dostęp 2020-08-12] (ang.).
  19. TOGETHER WE WILL BEAT DONALD TRUMP, Joe Biden for President: Official Campaign Website [dostęp 2020-08-19] (ang.).