Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Obiekt zabytkowy nr rej. A-69 z dnia 12.10.1965
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Sienna 5
ul. Stolarska 1a
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia
Ziemia50°03′38,89″N 19°56′21,73″E/50,060803 19,939369

Kamienica Arcybractwa Miłosierdzia (znana także jako Kamienica Salomonowska) – zabytkowa kamienica, zlokalizowana na rogu ulic: Siennej i Stolarskiej na krakowskim Starym Mieście.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie XIII i XIV wieku w miejscu obecnego budynku wzniesiono gotycką kamienicę, zwaną Kamienicą Szarą. Początkowo należała ona do rodziny Salomonów. W 1551 Mikołaj Salomon sprzedał ją Hieronimowi Sapale. Po jego bezdzietnej śmierci, w 1576, kamienica przeszła w spadku na jego rodzeństwo i ich dzieci. Na przełomie XVI i XVII wieku wszystkie części budynku zostały wykupione od poszczególnych właścicieli na potrzeby Arcybractwa Miłosierdzia Najświętszej Maryi Panny Bolesnej. W 1692 kamienica została gruntownie przebudowana. Z tego okresu pochodzi Komora Klejnotowa na parterze, której projekt wykonał ks. Jan Dalamars. W 1796 bractwo zostało zlikwidowane, a kamienica opuszczona. W 1817 ponownie stała się siedzibą reaktywowanego bractwa. W XIX wieku budynek został przebudowany. Z tego czasu pochodzi Sala Portretowa, przeznaczona na zebrania zarządu arcybractwa oraz figura umęczonego Chrystusa w narożu fasady[1][2].

12 października 1965 kamienica została wpisana do rejestru zabytków[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]