Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy
Ilustracja
Widok od ul. Gdańskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Gdańska 27
Styl architektoniczny modernizm klasycyzujący
Architekt Alfred Schleusener
Kondygnacje 6
Rozpoczęcie budowy 1908
Ukończenie budowy 1909
Pierwszy właściciel Carl Meinhardt
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy
Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy
Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy
Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczy
Ziemia53°07′38″N 18°00′16″E/53,127222 18,004444

Kamienica Carla Meinhardta w Bydgoszczykamienica położona w Bydgoszczy przy ul. Gdańskiej 27.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Budynek stoi w zachodniej pierzei ul. Gdańskiej, naprzeciw Placu Wolności.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kamienicę wzniesiono w latach 1908-1909 dla restauratora Carla Meinhardta w miejscu dawnej willi Georga Minde-Poueta, gdzie znajdowała się pierwsza siedziba Biblioteki Miejskiej[1].

Budynek został zaprojektowany przez architekta bydgoskiego Alfreda Schleusenera. Do dnia dzisiejszego wyróżnia się w ciągu zabudowy jako jedna z kamienic o wielkomiejskim charakterze[2]. Początkowo miała bardzo bogato zdobioną elewację, jak i wnętrza. 19 stycznia 1934 r. w godzinach popołudniowych, w okresie wzmozonego ruchu ulicznego, ze szczytu budynku z wysokości 20 m spadła figura zdobiąca elewację i zabiła dwie osoby: 25-letniego nauczyciela Jana Kranza i 18-letnią uczennicę w cukierni Irenę Mądrowską. Ranny został jeszcze jeden przechodzień. Następstwem tego wypadku było usunięcie z budynku wszystkich figur i dekoracji oraz przystąpienie do ogólnomiejskiej akcji usuwania z budynków wszystkich „niepotrzebnych” gzymsów i figur[2], dotknęło to m.in. fasady Teatru Miejskiego i Archiwum Państwowego[3].

W okresie międzywojennym budynek należał do współwłaściciela fabryki obuwia Behring, Jana Ostrowskiego. Od lat 20. w parterze mieści się apteka „Centralna". Jej pierwotny wystrój w całości przygotował Jakub Hechliński, bydgoski projektant mebli. W tym czasie w budynku mieścił się również zakład leczniczy doktora Szymańskiego proponujący kąpiele, masaże i gimnastykę. W latach 30. kąpiele zwykłe, lecznicze i hydroterapię prowadził tu „Sanitas". W budynku mieściła się także farbiarnia „Barwa” prowadzona przez rodzinę Kłamajskich.

W latach 40. kamienicę przebudowano według projektu Alfreda Schleusenera[1], zaś po II wojnie światowej kamienica doczekała się remontu dopiero w 1974 r. przed planowaną wizytą w mieście I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka. Przy tej okazji z fasady usunięto wszystkie rzeźby i zdobienia[1].

W 2003 r. kamienicę gruntownie odrestaurowano przywracając elewacji sztukatorską dekorację. Z okazji ukończenia remontu, redakcja lokalnego oddziału "Gazety Wyborczej", która posiada w budynku swoją siedzibę, zorganizowała pierwsze Święto Ulicy Gdańskiej[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Budynek zaprojektowano w stylu wczesnego, historyzującego modernizmu. Wzniesiono go na rzucie podkowy, ze środkową częścią eksponowaną od ul. Gdańskiej. Po renowacji w 2003 r. elewacja budynku posiada odtworzone sztukatorskie zdobienia, m.in.: pełnoplastyczne figury aniołów w partii szczytowej, nagie postacie sześciu kobiet na poddaszu i czterech chłopców na trzecim piętrze[4], maszkarony i małpki. Na balkonach odtworzono ozdobne, kute balustrady[2].

We wnętrzu zachowała się czynna do dzisiaj zabytkowa winda oraz fragmenty pierwotnej sztukaterii[5]. Na zapleczu apteki „Centralna” zachowały się zabytkowe przyrządy farmaceutyczne, m.in. waga, kieliszek do płukania oka, otwieracz do butelek i moździerz.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Piórek Magda: Salon miasta. [w.] Kalendarz Bydgoski 2006
  2. a b c Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003
  3. Kalendarium "Expressu": Cementowa figura spadła na chodnik. Dwie ofiary. Express Bydgoski, 18 stycznia 2019
  4. Jedna z najpiękniejszych bydgoskich kamienic odnowiona
  5. Remont elewacji jednej z najpiękniejszych bydgoskich kamienic

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003
  • Piórek Magda: Salon miasta. [w.] Kalendarz Bydgoski 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Panorama ulicy Gdańskiej z kamienicą nr 27
Panorama ulicy Gdańskiej z kamienicą nr 27