Kamienica Gizińska w Warszawie (Rynek Starego Miasta 6)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Gizów w Warszawie, Rynek Starego Miasta 6 (po lewej)

Kamienica Gizińska[1], także Martensowa[2], Martensowska[1] lub Wachnicowska[2]kamienica z pierwszej połowy XV wieku znajdująca się przy Rynku Starego Miasta 6 w Warszawie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie była to dwuokienna kamienica w stylu gotyckim. W 1607 uległa spaleniu. Odbudowano ją w stylu barokowym w 1610. Do połowy XVII wieku była własnością patrycjuszowskiej rodziny Gizów. Kolejnymi jej właścicielami byli m.in. Marcin Martenson z Bremy, Wachnic, rajca Gieler (w połowie XVIII wieku), rajca J. M. Łukaszewicz (1784–1826)[3].

W latach 1784–1826 w budynku zlokalizowany był sklep, w którego skład wchodziła piwnica i szynk. Nad jego wejściem znajdował się napis Vinum laetificat cor et acuit ingenium czyli Wino rozwesela serce i zaostrza dowcip.

W kolejnych latach budynek był nadbudowany do pięciu kondygnacji. Dobudowano także latarnię. W 1928 r. kamienicę ozdobiono polichromią L. Ślendzińskiego. Spalona podczas powstania warszawskiego (przetrwał jedynie fragment portalu i część przyziemia). W latach 1952–1953 odbudowana według projektu T. Bursche i S. Kamińskiego[3].

W kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Front kamienicy wraz z napisem Vinum laetificat cor et acuit ingenium został uwieczniony w komedii Ja tu rządzę z 1939[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Łoziński, Andrzej Rottermund (red.): Katalog zabytków sztuki. Miasto Warszawa. Część I – Stare Miasto. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczna i Filmowe, 1993, s. 260. ISBN 83-221-0628-9.
  2. a b Juliusz A. Chrościcki, Andrzej Rottermund: Atlas architektury Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1977, s. 192.
  3. a b Encyklopedia Warszawy. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 245-246.
  4. Zaduszki filmowe, czyli „Ja tu rządzę” (1939 r.). bestiariusz.wordpress.com, 13 listopada 2015. [dostęp 2018-05-06].