Kamienica przy ul. Gołębiej 2 w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Obiekt zabytkowy nr rej. A-43 z 11.04.1958[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Gołębia 2
Typ budynku kamienica
Ukończenie budowy XIV wiek
Ważniejsze przebudowy XV wiek
XVIII wiek
XIX wiek
Zniszczono 1811
1983
Odbudowano 1990
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kamienica przy ul. Gołębiej 2”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kamienica przy ul. Gołębiej 2”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kamienica przy ul. Gołębiej 2”
Ziemia52°24′23,70″N 16°56′01,46″E/52,406583 16,933739

Kamienica przy ul. Gołębiej 2kamienica na Starym Mieście w Poznaniu, przy ul. Gołębiej, wybudowana w XIV wieku, a odbudowana w 1990. Siedziba Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków[2].

Od drugiej połowy XV wieku była już obiektem w pełni murowanym. Przebudowana w wiekach XVIII i XIX. W 1811 spaliła się górna część domu. W 1983 zawaliła się część budynku, co sprowokowało badania archeologiczne, co doprowadziło do odkrycia pierwotnych reliktów kamienicy. Na pierwszym piętrze znaleziono m.in. polichromię roślinną z XVI wieku. W piwnicach zachowały się natomiast sklepienia kolebkowe. W wejściu oryginalny portal późnogotycki (ceglany)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miejski Konserwator Zabytków w: SIP Geopoz
  2. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu - dane adresowe
  3. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 135, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.