Kamienica przy ul. Gołębiej 2 w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Obiekt zabytkowy nr rej. A-43 z 11.04.1958[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Gołębia 2
Typ budynku kamienica
Ukończenie budowy XIV wiek
Ważniejsze przebudowy XV wiek
XVIII wiek
XIX wiek
Zniszczono 1811
1983
Odbudowano 1990
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Kamienica przy ul. Gołębiej 2
Ziemia52°24′23,70″N 16°56′01,46″E/52,406583 16,933739

Kamienica przy ul. Gołębiej 2kamienica na Starym Mieście w Poznaniu, przy ul. Gołębiej, wybudowana w XIV wieku, a odbudowana w 1990. Siedziba Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków[2].

Od drugiej połowy XV wieku była już obiektem w pełni murowanym. Przebudowana w wiekach XVIII i XIX. W 1811 spaliła się górna część domu. W 1983 zawaliła się część budynku, co sprowokowało badania archeologiczne, co doprowadziło do odkrycia pierwotnych reliktów kamienicy. Na pierwszym piętrze znaleziono m.in. polichromię roślinną z XVI wieku. W piwnicach zachowały się natomiast sklepienia kolebkowe. W wejściu oryginalny portal późnogotycki (ceglany)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miejski Konserwator Zabytków w: SIP Geopoz
  2. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu - dane adresowe
  3. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 135, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.