Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 1124 z 31.03.2015 (piwnice budynku)
Ilustracja
Tablica upamiętniająca ofiary przesłuchiwane w siedzibie NKWD, a następnie WUBP przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie w latach 1944-1948.
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Strzelecka 8
Kondygnacje 4
Ukończenie budowy początek XX wieku
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie
Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie
Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie
Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 w Warszawie
Ziemia52°15′39,69″N 21°02′22,05″E/52,261025 21,039458

Kamienica przy ul. Strzeleckiej 8 – kamienica znajdująca się przy ul. Strzeleckiej 8 w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie .

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kamienica powstała na początku XX w. na zlecenie właściciela ziemskiego hrabiego Zygmunta Jórskiego. W 1944, po wkroczeniu na Pragę oddziałów Armii Czerwonej, została przekształcona w siedzibę NKWD. Była jedną z dwóch siedzib generała Iwana Sierowa – głównego doradcy NKWD przy Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego (MBP), toteż uznawano ją za główną kwaterę NKWD w Polsce. Osoby tam przesłuchiwane trafiały m.in. do obozu NKWD w Rembertowie[1].

W kolejnych latach w kamienicy znajdował się areszt Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego[2], działający do 1948. Pokoje przesłuchań urządzone zostały w mieszkaniach, natomiast cele ulokowano w piwnicach budynku[3].

W 2014 Fundacja Strzelecka 8 planowała powołanie na terenie kamienicy Muzeum Żołnierzy Wyklętych. W czerwcu 2014 Fundacja podpisała z władzami województwa mazowieckiego umowę na dofinansowanie inwestycji pieniędzmi z funduszy Unii Europejskiej, jednak do jej realizacji nie doszło[2]. W styczniu 2015 prace budowlane w kamienicy rozpoczął jej właściciel, spółka One-Development. Po interwencji Stowarzyszenia Kolekcjonerzy Czasu oraz Instytutu Pamięci Narodowej, Stołeczny Konserwator Zabytków, Piotr Brabander, wydał decyzję o wstrzymaniu prac budowlanych w piwnicach[3].

Stowarzyszenie Kolekcjonerzy Czasu w listopadzie 2014 rozpoczęło działania mające na celu objęcie całej kamienicy, lub chociaż wszystkich piwnic (łącznie 41 pomieszczeń) ochroną konserwatorską jako miejsca przetrzymywania i torturowania Polaków[4].

W 2015 piwnice kamienicy zostały wpisane do rejestru zabytków[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Żmijewski, Wiesław Bożejewicz, Jan Pasternak, Zofia Szmyd, Mirosław Frankowski: Miejsca pamięci gminy Rembertów. Warszawa: Wydawnictwo Sióstr Loretanek, 1995, s. 131. ISBN 83-85013-96-2.
  2. a b Muzeum Żołnierzy Wyklętych nie powstanie. Inwestor zwrócił dotację (pol.). gazeta.pl. [dostęp 2013-01-29].
  3. a b Deweloper zabrał z drzwi z katowni UB. Po proteście społeczników decyzja o wstrzymaniu prac (pol.). m.warszawa.gazeta.pl. [dostęp 2013-01-29].
  4. Deweloper zaciera ślady ubeckich zbrodni? Fundacja Łączka: Demolka w katowni NKWD i UB na Strzeleckiej (pol.). telewizjarepublika.pl. [dostęp 2013-01-29].
  5. Zestawienia zabytków nieruchomych. Woj. mazowieckie (Warszawa). W: Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl, 31 marca 2016. [dostęp 2016-05-12].