Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23 w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23
Ilustracja
Nowy Świat 23
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres Nowy Świat 23
Typ budynku kamienica
Architekt Juliusz Nagórski
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy 1923
Ukończenie budowy 1924
Odbudowano 1952
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23
Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23
Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23
Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23
Ziemia52°13′57,287″N 21°01′10,884″E/52,232580 21,019690

Kamienica przy ulicy Nowy Świat 23 w Warszawiesocrealistyczno-klasycyzująca kamienica znajdująca się przy ulicy Nowy Świat 23 w Warszawie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Na miejscu tej posesji w 1784 roku stał dworek Macieja Żebrowskiego. W 1819 roku budowano tu kamienicę Czarneckiego. W połowie XIX wieku właścicielem nieruchomości był Jan Kowalski, później m.in. od lat 70. do co najmniej 1913 roku – Józef Turowski. Na początku XX wieku w piętrowej kamienicy stojącej na miejscu dzisiejszego budynku znajdowała się restauracja-bar „Trocadero”.

Przed 1923 roku budynek ten – wraz z sąsiednią kamienicą (Nowy Świat 25) – przeszedł na własność Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska” (założonego przez Władysława Augusta Kościelskiego) i odtąd losy obu posesji są splątane. Budynek został rozebrany i w jego miejscu wybudowano gmach siedziby wydawnictwa i luksusowej księgarni „Biblioteki Polskiej” na parterze, według projektu Juliusza Nagórskiego[1].

Budynek miał 2 kondygnacje, jednak był wyższy niż sąsiednie 3-piętrowe budynki. Trzy ogromne portale wejściowe rozdzielone czterema kolumnami jońskimi zajmowały całą szerokość kamienicy. Na wysokości pierwszego piętra – jeszcze większe 3 okna rozdzielony 8 kolumnami. Budynek był zwieńczony ogromnym gzymsem. Już w 1926 roku budynek należał do Luciany Gawrońskiej-Frassati, jednak księgarnia przetrwała tu do 1933 roku i dopiero wtedy została przeniesiona do znacznie mniejszego lokalu w sąsiednim budynku (ul. Nowy Świat 25).

Po 1929 roku na zapleczu kamienicy (oraz sąsiedniej nr 25) zbudowano budynek pasażu „Italia”, a wnętrza księgarni zmieniono w kawiarnię o tej samej nazwie.

Kamienica została odbudowana w 1952 roku. Obecnie jest to trzykondygnacyjny budynek o fasadzie w socrealistyczno-klasycyzującej formie. Przez wiele lat na parterze mieściła się Galeria „Nowy Świat” prowadzona przez pierwszą marszand w powojennej Polsce Lucynę Kubicę (1916–2006), obecnie cały parter zajmuje hinduska restauracja „Buddha”.

Pasaż „Italia” został wpisany do ewidencji zabytków w 2007 roku w rejestrze B pod numerem 1077.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowy Świat 23. warszawa1939.pl. [dostęp 2018-07-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]