Kamienice na Starym Mieście w Grudziądzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rynek Główny w Grudziądzu, w tle zabytkowe kamienice

Kamienice na Starym Mieście w Grudziądzu - zabudowa występująca w centrum Grudziądza. Większość budynków to rekonstrukcje zabudowy sprzed II wojny światowej.

Wiele kamienic znajduje się przy grudziądzkim Rynku Głównym, z którego dawnego wyglądu zachował się tylko jego prostokątny kształt o wymiarach 54x70 m. W 1843 r. został wybrukowany kostką granitową i bazaltową. Otoczenie rynku do XVI wieku stanowiły drewniane kamieniczki, najczęściej konstrukcji szkieletowej. Niszczone pożarami i przebudowywane nie przetrwały do dzisiejszych czasów.

Do połowy XIX wieku dominowała w mieście jednopiętrowa zabudowa, potem budynki podwyższano, zmieniając często kształt i układ dachów. Po zniszczeniach wojennych w 1945 r., kiedy z 3080 budynków ani jeden nie pozostał nienaruszony, kamieniczki odbudowano, nadając wygląd kamienic barokowych z reprezentacyjnymi szczytami. Wśród dominującej zabudowy z przełomu XIX i XX wieku zachowały się kamienice wcześniejsze m.in. "kamienica pod łabędziem" - powstała z połączenia dwóch lub więcej domów z XVI/XVII wieku ze stiukowym godłem z łabędziem. Wewnątrz budynku zachowały się obramowanie kominka oraz klatką schodową z fantazyjną balustradą. Przez wiele lat znajdowała się tu apteka "Pod Łabędziem". Inne kamieniczki znajdują się niedaleko Głównego Rynku, przy ulicy Kościelnej, przy ulicy Pańskiej, Szewskiej, Szkolnej, Wodnej, Spichrzowej. Również poza Starym Miastem znajdują się ciekawe architektonicznie budynki, m.in przy Al. 23 Stycznia czy ul. Chełmińskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]