Kamil Majchrzak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamil Majchrzak
Ilustracja
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1996
Piotrków Trybunalski
Wzrost 183 cm
Masa ciała 74 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2014
Zakończenie kariery aktywny
Trener Tomasz Iwański
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 83 (23 września 2019)
Australian Open 1R (2019)
Roland Garros 1R (2020)
Wimbledon 1R (2019)
US Open 3R (2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 241 (8 sierpnia 2016)
Strona internetowa
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie młodzieży
złoto Nankin 2014 gra pojedyncza
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Trabzon 2011 gra podwójna
Reprezentacja  Drużyna mieszana
Igrzyska olimpijskie młodzieży
brąz Nankin 2014 gra mieszana

Kamil Majchrzak (ur. 13 stycznia 1996 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski tenisista, złoty medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2014, zwycięzca wielkoszlemowego US Open w grze podwójnej chłopców w 2013 roku. Wielokrotny medalista mistrzostw Polski w różnych kategoriach wiekowych oraz brązowy medalista indywidualnych mistrzostw Europy juniorów z 2013 roku[1]. W 2011 w parze z Phillipem Greskiem zdobyli złoty medal na olimpijskim festiwalu młodzieży Europy[2].

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP World Tour w singlu był na 83. miejscu (23 września 2019).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Wielokrotnie zdobywał medale w juniorskich mistrzostwach Polski. W 2013 roku osiągnął brązowy medal indywidualnych mistrzostw Europy juniorów[1]. Razem z Phillipem Greskiem zdobyli złoty medal na Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2011. W 2012 roku osiągnął srebrny medal drużynowych mistrzostw Europy „Tennis Europe” do lat 16. W parze z Greskiem zdobył w 2010 roku złoty medal indywidualnych mistrzostw Europy „Tennis Europe” do lat 14[2].

W 2013 roku osiągnął finał rywalizacji w grze podwójnej w wielkoszlemowym US Open. W meczu o mistrzostwo razem z Martinem Redlickim pokonali debel Quentin HalysFrederico Ferreira Silva wynikiem 6:3, 6:4.

W 2014 roku Majchrzak osiągnął ćwierćfinał gry pojedynczej i półfinał gry podwójnej na wielkoszlemowym juniorskim Australian Open.

W sierpniu 2014 razem z Hubertem Hurkaczem i Janem Zielińskim zajęli 2. miejsce w drużynowych mistrzostwach Europy juniorów[3][4].

Na igrzyskach olimpijskich młodzieży rozgrywanych w Nankinie zdobył złoty medal w grze pojedynczej, pokonując w półfinale najlepszego juniora świata Andrieja Rublowa, a w finale Brazylijczyka Orlando Luza. W grze mieszanej zdobył brązowy medal[5].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2014 roku Majchrzak triumfował w zawodach ITF Men's Circuit w Kartagenie. Był to pierwszy tytuł tej rangi w jego karierze[6]. W lipcu 2014 roku zdobył drugi tytuł w turnieju o tej samej kategorii w Michalovcach[7], a w kwietniu 2015 roku wywalczył trzeci tytuł w hiszpańskim Reus. W maju 2015 zwyciężył w kolejnych zawodach tej samej rangi – w rumuńskim Bacău.

W październiku 2015 roku Kamil Majchrzak dotarł do pierwszego w karierze finału turnieju rangi ATP Challenger Tour w Al-Muhammadii. W ćwierćfinale po raz pierwszy zanotował zwycięstwo nad zawodnikiem z Top 100 rankingu ATP Markiem Cecchinato, natomiast w półfinale odniósł najważniejsze dotąd zwycięstwo w karierze, pokonując rozstawionego z „jedynką” 62. zawodnika świata Pabla Carreño-Bustę. W meczu o tytuł przegrał z Hiszpanem Robertem Carballésem Baeną 6:7(4), 2:6[8].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open 1Q 1R A 0 / 1 0 – 1
French Open 1Q 1Q 1R 0 / 1 0 – 1
Wimbledon 2Q 1R NH 0 / 1 0 – 1
US Open 2Q 3R 1R 0 / 2 2 – 2
Ranking na koniec roku 177 101 0 / 5 2 – 5

Wygrane turnieje rangi Futures i Challenger[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Legenda
ATP Challenger Tour (3–3)
ITF Men’s Circuit (8–5)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (3–2)
Ceglana (8–6)
Trawiasta (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 1 marca 2014 Hiszpania Kartagena, F4 Ceglana Hiszpania Roberto Carballés 1:6, 7:6(4), 6:3
Zwycięzca 2. 27 lipca 2014 Słowacja Michalovce, F2 Ceglana Czechy Filip Brtnicky 6:2, 6:3
Finalista 1. 6 września 2014 Polska Piekary Śląskie, F7 Ceglana Czechy Dušan Lojda 6:4, 3:6, 6:7(3)
Finalista 2. 25 stycznia 2015 Egipt Kair, F2 Ceglana Egipt Mohamed Safwat 5:7, 3:6
Finalista 3. 1 lutego 2015 Egipt Kair, F3 Ceglana Serbia Laslo Đere 3:6, 5:7
Zwycięzca 3. 19 kwietnia 2015 Hiszpania Reus, F9 Ceglana Hiszpania Marc Giner 6:3, 6:2
Zwycięzca 4. 30 maja 2015 Rumunia Bacău, F4 Ceglana Rumunia Dragoș Dima 6:1, 6:2
Finalista 4. 11 października 2015 Maroko Al-Muhammadijja Challenger Ceglana Hiszpania Roberto Carballés Baena 6:7(4), 2:6
Finalista 5. 1 maja 2016 Węgry Segedyn, F2 Ceglana Belgia Germain Gigounon 6:4, 6:3
Zwycięzca 5. 23 maja 2016 Ukraina Czerkasy, F2 Ceglana Ukraina Władysław Manafow 6:1, 6:4
Zwycięzca 6. 12 czerwca 2016 Polska Sopot, F3 Ceglana Polska Andriej Kapaś 7:5, 6:4
Zwycięzca 7. 15 stycznia 2017 Turcja Antalya, F1 Twarda Wielka Brytania Liam Broady 5:7, 6:3, 6:3
Finalista 6. 18 czerwca 2017 Polska Sopot, F1 Ceglana Czechy Zdeněk Kolář 3:6, 2:6
Finalista 7. 14 października 2017 Uzbekistan Taszkent, Challenger Twarda Hiszpania Guillermo García-López 1:6, 6:7(1)
Zwycięzca 8. 21 października 2017 Francja Rodez, F24 Twarda Francja Antoine Hoang 7:6(3), 2:6, 6:1
Finalista 8. 14 października 2018 Uzbekistan Taszkent, Challenger Twarda Kanada Félix Auger-Aliassime 3:6, 2:6
Zwycięzca 9. 31 marca 2019 Francja Saint-Brieuc, Challenger Twarda Francja Maxime Janvier 6:3, 7:6(1)
Zwycięzca 10. 5 maja 2019 Czechy Ostrawa, Challenger Ceglana Włochy Jannik Sinner 6:1, 6:0
Zwycięzca 11. 12 września 2020 Czechy Prościejów, Challenger Ceglana Hiszpania Pablo Andújar 6:2, 7:6(5)

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w singlu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014
Australia Australian Open A QF
Francja French Open 2R 2R
Wielka Brytania Wimbledon 1R 2R
Stany Zjednoczone US Open 1R A

Historia występów w juniorskim Wielkim Szlemie w deblu[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014
Australia Australian Open A SF
Francja French Open 2R 1R
Wielka Brytania Wimbledon 2R 1R
Stany Zjednoczone US Open W A

Medale igrzysk olimpijskich młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Złoty medal 2014 Chińska Republika Ludowa Nankin Twarda Brazylia Orlando Luz 6:4, 7:5

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Brązowy medal 2014 Chińska Republika Ludowa Nankin Twarda Węgry Fanny Stollár Rumunia Ioana Ducu
Argentyna Matías Zukas
6:3, 3:6, 10–5

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1-0)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Australian Open (0–0)
French Open (0–0)
Wimbledon (0–0)
US Open (1–0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (1–0)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 2013 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Martin Redlicki Francja Quentin Halys
Portugalia Frederico Ferreira Silva
6:3, 6:4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b bujal: Piotrkowianin Kamil Majchrzak z tytułem US Open! (pol.). lodz.sport.pl, 2013-09-08. [dostęp 2013-09-10].
  2. a b Kamil Majchrzak (pol.). winnerpiotrkow.pl. [dostęp 2013-09-10].
  3. European Summer Cups B18 Final, Tennis Europe [dostęp 2015-04-29] (ang.).
  4. Kamil Drużynowym Wicemistrzem Europy!, kamilmajchrzak.pl [dostęp 2015-04-29] (pol.).
  5. Rafał Smoliński: Wielki sukces Kamila Majchrzaka, Polak złotym medalistą igrzysk olimpijskich młodzieży! (pol.). sportowefakty.pl, 2014-08-23. [dostęp 2014-08-23].
  6. Rafał Smoliński: Cykl ITF: Kamil Majchrzak zdobył pierwsze w karierze zawodowe trofeum! (pol.). W: Cykl ITF [on-line]. sportowefakty.pl, 2014-03-01. [dostęp 2014-03-01].
  7. Rafał Smoliński: Cykl ITF: Kamil Majchrzak triumfatorem turnieju w Michalovcach (pol.). W: Cykl ITF [on-line]. sportowefakty.pl, 2014-07-27. [dostęp 2014-08-03].
  8. Rafał Smoliński: Challenger Mohammedia: Kamil Majchrzak bez tytułu w premierowym finale (pol.). sportowefakty.pl, 2015-10-11. [dostęp 2015-10-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]