Kamilla Wardzichowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kamilla Wardzichowska, z domu Wichrowska (ur. 2 marca 1905 w Budapeszcie, zm. 13 lutego 1966 w Białymstoku) – polska pianistka, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką Juliana i Teresy Wichrowskich. Odbyła studia pianistyczne w Konserwatorium Warszawskim. Kształciła się również w Akademii Muzycznej im. Franciszka Liszta w Budapeszcie. Od 1925 była pedagogiem warszawskiego konserwatorium (późniejszej Akademii Muzycznej). Brała udział w pracach organizacyjnych pierwszego Konkursu Chopinowskiego w 1927. Przyczyniła się do powstania w Warszawie sali koncertowej imienia Mieczysława Karłowicza. Udzielała się także jako koncertująca pianistka, występowała w Polskim Radiu.

Pracę pedagoga muzycznego po II wojnie światowej kontynuowała początkowo na Śląsku – w szkołach muzycznych w Katowicach, Bytomiu, Bielsku, Szkole Braci Szafranków w Rybniku. W 1962 przeniosła się do Białegostoku, gdzie również prowadziła klasę fortepianu w szkole muzycznej. Działała w miejscowym Towarzystwie Muzycznym.

Zmarła w Białymstoku 13 lutego 1966, pochowana została na warszawskim cmentarzu ewangelicko-augsburskim (aleja 12, nr 40).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie. Zmarli i ich rodziny, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1989, s. 586.