Kamion (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamion
Most nad Wartą w Kamionie w ciągu drogi powiatowej (widok od strony przyczółka zachodniego - od strony miejscowości Toporów)
Most nad Wartą w Kamionie w ciągu drogi powiatowej (widok od strony przyczółka zachodniego - od strony miejscowości Toporów)
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat wieluński
Gmina Wierzchlas
Liczba ludności (2011) 155
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-324
Tablice rejestracyjne EWI
SIMC 0718358
Położenie na mapie gminy Wierzchlas
Mapa lokalizacyjna gminy Wierzchlas
Kamion
Kamion
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamion
Kamion
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Kamion
Kamion
Położenie na mapie powiatu wieluńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wieluńskiego
Kamion
Kamion
51°09′12″N 18°44′38″E/51,153333 18,743889

Kamionwieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas.

Kamion uzyskał lokację miejską w 1462 roku, zdegradowany przed 1583 rokiem[1]. Miasto królewskie w starostwie wieluńskim w powiecie wieluńskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Wieś malowniczo położona nad Wartą w obrębie Załęczańskiego Parku Krajobrazowego. Obecnie to niewielka miejscowość, położona na uboczu uczęszczanych tras z malutkim rynkiem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości może pochodzić od ceramiki. Wzmiankowana prawdopodobnie już w 1198 r. w przywileju dla bożogrobców z Miechowa. W 1198 Kagnimir wymienił Kamion i Borowno na Żytno. Pierwsza wzmianka pewna pochodzi z 1381 roku. Kamion w przeszłości położony był przy ważnym szlaku handlowym łączącym Ruś ze Śląskiem. W 1382 książę Władysław Opolczyk nadał klasztorowi na Jasnej Górze dziesięcinę w miodzie ze swojej wsi Kamion. Wieś leżała wówczas w dystrykcie Wieluńskim. W 1454 Jan z Kalinowej odstąpił matce Nowojce m.in. połowę soli i wszystkie pieniądze z cła w Kamionie. W 1456 plebanem w Kamionce był Jan z Witkowic. W 1459 wioską władał Wiktor z Kamiona.

W 1462 r. otrzymał prawa miejskie i miał drewniany kościół filialny parafii Mierzyce. Należał do dóbr królewskich i stanowił tzw. dobra stołowe królowej Bony, następnie przeszedł w posiadanie arcybiskupa gnieźnieńskiego. W 1462 mieszkał tu szewc Maciej z Kamiona i inni. W 1468 Weronika ze Zdrgań zwróciła A. Jasieńskiemu z Chabielic 10 grzywien, które pożyczyła pod zastaw 2 mieszczan w Kamionie. W latach 1487 oraz 1552 jest mowa o oppidum- miasteczku. W 1496 młynarz Maciej zapisał synowi Janowi 14 grzywien na młynie w Kamionie. W 1498 pracował tu kowal. W 1511 istniał kościół parafialny. W 1520 jest mowa o kaplicy Wniebowzięcia NMP, filii parafii w Mierzycach. W 1520 mieszczanie płacą dziesięcinę z łanu po 7 gr prepozytowi wieluńskiemu, zagrodnicy po 1 gr plebanowi w Mierzycach, sołtys z Załęcza Małego dawał dziesięcinę plebanowi w Kamionie. W latach 1545- 1546 został wybudowany dwór "villa". W 1552 istniała parafia w Kamionie. W 1563 pobierana jest dziesięcina od 4 rzemieślników po 4 grosze, szos 4 floreny 24 grosze. W 1564 pobierany jest od 10 mieszczan czynsz z ról, a z barci po 4 rączki miodu i inne. Z pustej roli 1 floren 6 groszy, 5 mieszczan płaciło tylko z domków po 12 groszy, szósty 6 groszy i od jeziora 6 groszy, siódmy 1 floren, z nowo pobudowanych jeden 12 groszy, drugi 24 grosze, wójt 1 floren 18 groszy wiecznego. Nie pobierano żadnych robót, tylko – kiedy potrzeba – drzewo i wymiar z młyna wożono do zamku. W 1564 miasteczko przynależy do starostwa wieluńskiego. W 1564 młyny na Warcie z piłą. Cło mostowe od wozu wynosiło 6 denarów, od wozu z solą- miara soli. W 1583 mieszczanie dali szkole w Kamionie łąkę na rzece Warcie. W XVII w. Kamion utracił prawa miejskie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kapliczka w Kamionie

Na rozdrożu dróg stoi kapliczka z 1750-1770 r.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Wieś stanowi centrum lokalnego ruchu turystycznego. Na wysokim brzegu Warty szereg ośrodków wypoczynku świątecznego. Za czasów istnienia drugiego województwa sieradzkiego odbywały i nadal odbywają się tu coroczne plenery plastyczne dla artystów z całej Polski pod nazwą "Gdzieś w środku Polski".

Przez wieś przebiegają:

  • pieszy, znakowany na żółto szlak turystyczny żółty szlak "Przełomu Warty przez Wyżynę Wieluńską" (Krzeczów - Kamion - Ogroble - Góra Świętej Genowefy - Bobrowniki - Lisowice - Działoszyn). Wiedzie wewnętrzną częścią tzw. Wielkiego Łuku Warty. Umożliwia poznanie terenów będących wynikiem działalności rzeki Warty, lądolodu skandynawskiego oraz rzeźby krasowej. Pozwala poznać bardzo ciekawą szatę roślinną, ale także przeszłość historyczną i zabytki tej części powiatu wieluńskiego.
  • rowerowy "Szlak Przełomu Krzeczowskiego" EWI - 5 znakowany na żółto (dawniej: na czerwono) szlak ma kształt wydłużonej ósemki, której osią jest dolina Warty. Wiodąc przez pola i lasy, to wznosząc się na wysoczyznę, to znów opadając na dno doliny, pokonuje rzekę aż czterokrotnie - dwa razy most w m. Toporów - Kamion, most w m. Krzeczów oraz most w m. Przywóz - Ogroble. Trasa tego szlaku pozwala poznać krajobrazy Załęczańskiego Parku Krajobrazowego w rejonie "Krzeczowskiego Przełomu Warty", w tym jego odcinek zwany "Doliną Warty pod Kamionem". Szlak na długość 20.5 km.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 38-39.
  2. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65