Kampania półwyspowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kampania półwyspowa
Wojna secesyjna
Ilustracja
Działania wojenne podczas kampanii półwyspowej (do bitew siedmiodniowych).
Czas marzec – lipiec 1862
Terytorium Wirginia
Przyczyna chęć zajęcia Richmond przez wojska Unii
Wynik zwycięstwo konfederatów
Strony konfliktu
Stany Zjednoczone Stany Skonfederowane
Dowódcy
George McClellan Joseph Johnston (do 1 czerwca 1862)[1]
Robert E. Lee
Siły
Armia Potomaku Armia Północnej Wirginii
Położenie na mapie Wirginii
Mapa konturowa Wirginii, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, po prawej znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
37°15′26″N 76°36′34″W/37,257222 -76,609444

Kampania półwyspowa – jedna z głównych kampanii na froncie wschodnim podczas wojny secesyjnej. Działania wojenne trwały od marca do lipca 1862. Została podjęta przez Armię Potomaku, zorganizowaną i dowodzoną przez generała George’a McClellana na żądanie prezydenta Abrahama Lincolna w celu zajęcia stolicy konfederatów, Richmond.

Armia wyruszyła 17 marca z okolic Aleksandrii w stanie Wirginia. Dla przyspieszenia operacji i ominięcia przeciwnika, wojska Unii w rejon bezpośrednich działań, ruszyły drogą wodną docierając do Yorktown 4 kwietnia, gdzie napotykały niespodziewanie silny opór armii generała Johna Magrudera. Po miesięcznym oblężeniu McClellan zajął miasto, a wkrótce potem również Williamsburg i Norfolk. McClellan nie zdecydował się jednak zaatakować Richmond oczekując na wsparcie ze strony korpusu generała Irvina McDowella. Ich przybycie opóźniła znacznie podjęta przez generała Thomasa Jacksona Kampania w dolinie Shenandoah, ponieważ oddziały McDowella skierowane zostały do obrony Waszyngtonu. Sytuacja została wykorzystana przez generała Josepha Johnstona, który zaatakował Armię Potomaku. Obie strony poniosły znaczne straty w bitwie pod siedmioma sosnami, która nie rozstrzygnęła losów kampanii, ale przekonała McClellana, że bez pomocy McDowella nie będzie w stanie zdobyć Richmond. Dnia 8 czerwca Lincoln podjął decyzję o wysłaniu McClellanowi 20 tysięcy żołnierzy z korpusu McDowella. Zamierzając przeszkodzić w połączeniu obu ugrupowań unijnych, dowódca Armii Północnej Wirginii, generał Robert E. Lee podjął działania, których skutkiem były rozpoczęte 25 czerwca bitwy siedmiodniowe. Wprawdzie konfederatom nie udało się rozbić Armii Potomaku, ale zmusili ją do wycofania i zakończenia kampanii półwyspowej.

Bitwy kampanii półwyspowej[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. History.com Editors, Peninsula Campaign, A&E Television Networks, 2009, Cytat: The first stage of the Peninsula Campaign ended in the inconclusive Battle of Seven Pines, during which Confederate General Joseph Johnston was injured and command passed to Robert E. Lee.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]