Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Bukowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-211[1] z dnia 10 marca 1993
kaplica filialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Bukowice
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Diecezja Diecezja siedlecka
Położenie na mapie gminy Leśna Podlaska
Mapa lokalizacyjna gminy Leśna Podlaska
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
Ziemia52°08′44,4″N 22°59′58,5″E/52,145667 22,999583

Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Pannyrzymskokatolicka kaplica w Bukowicach, wzniesiona w 1896 jako cerkiew prawosławna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W Bukowicach od 1576 istniała prawosławna cerkiew Trójcy Świętej. W 1684 na jej miejscu została wzniesiona nowa świątynia unicka. Kolejną budowlę sakralną tego wyznania zbudowano w Bukowicach w 1751, do 1780 jej kolatorami była rodzina Sedlnickich. W 1875 miejscowa parafia pod przymusem przeszła do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[2].

W 1896 na potrzeby prawosławnej parafii powstała nowa cerkiew. Została ona po 1915 zrewindykowana na rzecz Kościoła łacińskiego. W 1921 budynek był częściowo remontowany; kompleksową renowację przeszedł dopiero w latach 80. i 90. XX wieku[2]. Świątynią opiekują się zakonnicy z klasztoru paulinów w Leśnej Podlaskiej[2].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kaplica w Bukowicach jest budowlą drewnianą na kamienno-ceglanej podmurówce, orientowaną, szalowaną, o konstrukcji wieńcowej. Jest trójdzielna, z kwadratowym przedsionkiem, prostokątną nawą i niższym od niej i także prostokątnym prezbiterium. Wnętrza budynku kryje odeskowany strop; dach nad nawą jest dwuspadowy, zaś nad pomieszczeniem ołtarzowym – trójspadowy. Nad przedsionkiem wznosi się zbudowana na planie kwadratu wieża zwieńczona dachem hełmowym z cebulastą kopułką[2].

Ołtarz główny w bukowickiej kaplicy powstał w dwudziestoleciu międzywojennym, po jej przejęciu przez katolików. Umieszczono w nim prawdopodobnie XVIII-wieczną kopię obrazu Matki Bożej Leśniańskiej oraz XIX-wieczną ikonę Trójcy Świętej. Ołtarze boczne w świątyni zostały być może skonstruowane z elementów dawnego cerkiewnego ikonostasu, a wstawione do nich obrazy są ikonami z przełomu XIX i XX wieku. Przedstawiają odpowiednio Pokłon Pasterzy i Chrzest Pański. Z II poł. XIX w. pochodzi także wizerunek św. Jerzego i św. Barbary. Z końca XIX w. pochodzą lichtarze, starsza jest miedziana kropielnica, wykonana na przełomie XVIII i XIX w. jako kociołek na wodę święconą[2].

W marcu 1993 kaplicę wpisano do rejestru zabytków woj. lubelskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie. 2018-09-30.
  2. a b c d e red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006, s. 45.
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo lubelskie. [dostęp 2014-10-04].