Kaplica bpa Jana Konarskiego na Wawelu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Distinctive emblem for cultural property.svg A7 (nr rej. Wzgórza Wawelskiego)
kaplica
Ilustracja
Kaplica bpa Konarskiego od zewnątrz.
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia archikatedralna św. Stanisława BM i św. Wacława w Krakowie
Wezwanie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Kaplica Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Wawelu
Ziemia50°03′16,30″N 19°56′08,22″E/50,054528 19,935617

Kaplica bpa Konarskiego, zw. także Szaniawskiego, pw. Niepokalanego Poczęcia NMP – jedna z 19 kaplic wchodzących w skład katedry wawelskiej. Znajduje się przy południowym ramieniu ambitu, pomiędzy kaplicami Zygmuntowską oraz Św. Jana Chrzciciela (Zadzika).

Dzieje[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza kaplica w tym miejscu powstała z fundacji bp. Jana Bodzanty. Powstała w 1351 r. w stylu gotyckim na planie kwadratu. W latach 1520-1521, przebudowano kaplicę na miejsce pochówku Jana Konarskiego – biskupa i humanisty (zm. 1525). Z inicjatywy biskupa Konstantego Felicjana Szaniawskiego kaplicę przebudowano w stylu barokowym (1722-1728), pracami kierował prawdopodobnie Kacper Bażanka.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kaplicy

Wnętrze kaplicy zdobi wystrój renesansowy i przede wszystkim późnobarokowy z ostatniej przebudowy w XVIII w. Z tego czasu pochodzi okazały nagrobek bp. Konstantego Felicjana Szaniawskiego (zm. 1732) oraz marmurowy ołtarz, w którym umieszczono później obraz Św. Joachim z 1834 r., pędzla Rafała Hadziewicza. Do kaplicy prowadzi późnobarokowy portal wykonany z czarnego i różowego marmuru. Z wcześniejszych zabytków zachował się przylegający do ściany południowej renesansowy nagrobek bp. Jana Konarskiego. W posadzce wmurowana jest brązowa płyta pamiątkowa dedykowana kardynałowi Janowi Puzynie (zm. 1911).

Kaplicę niegdyś zdobił ołtarz w formie tryptyku, fundowany przez bp. Konarskiego. W części środkowej dzieła znajduje się obraz przedstawiający Zaśnięcie Marii Panny. Dzieło wykonał Michał Lancz z Kitzingen. Obecnie dzieło znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Kuczman, Wzgórze Wawelskie: Przewodnik; Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu, Ministerstwo Kultury i Sztuki, Zarząd Muzeów i Ochrony Zabytków, Kraków 1988, wyd. drugie.