Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Distinctive emblem for cultural property.svg 807/64[1] z dnia 16 kwietnia 1964[2]
Kaplica cmentarna
Ilustracja
Widok kaplicy
Państwo  Polska
Miejscowość Byczyna
Wyznanie Kaplica cmentarna na cmentarzu komunalnym
Kościół Kaplica cmentarna na cmentarzu komunalnym
Położenie na mapie Byczyny
Mapa lokalizacyjna Byczyny
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Położenie na mapie powiatu kluczborskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kluczborskiego
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Położenie na mapie gminy Byczyna
Mapa lokalizacyjna gminy Byczyna
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Kaplica cmentarna św. Jadwigi w Byczynie
Ziemia51°06′46,112″N 18°12′29,675″E/51,112809 18,208243

Kaplica cmentarna św. Jadwigikaplica cmentarna położona na cmentarzu komunalnym przy ulicy Kluczborskiej w Byczynie.

Historia kaplicy[edytuj | edytuj kod]

Gotycka kaplica św. Jadwigi wzniesiono została w XIV wieku, na gruntach wsi Polanowice, która powstała pod koniec XIII wieku. Pierwsze informacje o kaplicy pochodzą z 1383 roku. Fundatorem był fascynat kultu św. Jadwigi książę brzeski Ludwik I. W 1405 roku książę brzeski Ludwik II ufundował ołtarz św. Andrzeja. Na początku XV wieku kaplica ucierpiała wskutek pożaru. Kolejny raz płonęła w 1588 roku. Zniszczone zostało wówczas sklepienie i zakrystia. Na przełomie XVI i XVII wieku została odbudowana. Od 1707 roku należała do protestantów. W latach 1860-1876 dobudowano początkowo przedsionek, a następnie kruchtę i przebudowano szczyty kaplicy. Do 1932 roku służyła ona jako miejsce kultu religijnego, po tym zaś roku stała się budowlą o charakterze kaplicy cmentarnej. Po II wojnie światowej nie była użytkowana. W 1977 roku dzięki miejscowym rzemieślnikom została wyremontowana i od tego czasu ponownie pełni funkcję kaplicy cmentarnej[3].

Architektura i wnętrze kaplicy[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla murowana z cegły w układzie jednowozówkowym, z udziałem zendrówki, tworząc układ kowadełkowy. Wnętrze jest salowe, trójprzęsłowe, z belkowanym stropem. Po jednej i drugiej stronie nawy znajdują się drewniane empory, które wsparte są na sześciu profilowanych słupach z zastrzałami. Dach kaplicy jest dwuspadowy, którego pokrywa dachówka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]