Karabin Mauser M1916

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mauser Selbstlader M1916
Ilustracja
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Mauser
Rodzaj Karabin samopowtarzalny
Historia
Produkcja 1916-?
Wyprodukowano ok. 1000 egz.
Dane techniczne
Kaliber 7,92 mm
Nabój 7,92 x 57 mm Mauser
Magazynek wymienny, 20 lub 25 nab.[potrzebny przypis]
Wymiary
Długość 1150 mm
Długość lufy 600 mm
Masa
broni 4,9 kg

Mauser Selbstlader M1916 (również: Selbstlader Karabiner Mauser M 1916; Fliegerkarabine 15) – niemiecki karabin samopowtarzalny z okresu I wojny światowej, zaopatrzony w wymienny 20 lub 25 nabojowy[potrzebny przypis] magazynek.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Broń ta została opracowana jako rozwinięcie innego prototypowego karabinu samopowtarzalnego – M1906/08, który nie wszedł do produkcji seryjnej. Testowany w początkowym okresie wojny przez Armię Cesarstwa Niemieckiego, okazał się jednak kompletnie nieprzydatny jako uzbrojenie piechoty ze względu na ogromną wrażliwość na zanieczyszczenia oraz znaczny odrzut. Mimo to w 1916 r. został przyjęty przez niemieckie siły powietrzne (Luftstreitkräfte) jako Mauser Selbstlader M1916, stanowiąc wyposażenie załóg samolotów, balonów i sterowców. Ze względu na skomplikowaną i drogą produkcję, wyprodukowano jedynie ok. 1000 egzemplarzy, które sukcesywnie były zastępowane przez pochodzące z importu, tańsze (ale równie wrażliwe na zanieczyszczenia) karabiny samopowtarzalne Mondragón. M1916 produkowano w 2 wersjach, różniących się długością jako: karabin oraz karabinek. Po upowszechnieniu się w lotnictwie karabinów maszynowych, karabiny M1916 zostały całkowicie wycofane z uzbrojenia[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]