Karabin maszynowy Valmet M62

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Valmet M62
Ilustracja
Państwo  Finlandia
Producent Valmet Oy
Rodzaj ręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1957-1962
Produkcja 1966 – ?
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 mm wz. 43
Taśma nabojowa ciągła, 100 nab.
Wymiary
Długość 1045 mm
Długość lufy 470 mm
Masa
broni 7,3 kg
10,6 kg (z taśma 100 nab.)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 730 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 1000 – 1100 strz/min
Szybkostrzelność praktyczna 300 strz./min
Zasięg skuteczny 450 m
Ten artykuł dotyczy karabinu maszynowego. Zobacz też: karabin Valmet M62.

Valmet M62 – fiński ręczny karabin maszynowy.

W 1954 roku do uzbrojenia armii fińskiej przyjęto Kevyt Konekivääri malli 1954 czyli sowiecki rkm RPD. Ten skonstruowany pod koniec II wojny światowej karabin maszynowy był konstrukcją nieudaną, pomimo kilkukrotnego przekonstruowania podatna na zacięcia.

Po kilku latach eksploatacji Finowie postanowili zastąpić KwKK 54 inną konstrukcją. W 1957 roku rozpoczęto prace nad nowa bronią. Budowa wewnętrzna projektowanej broni była wzorowana na przedwojennym czechosłowackim rkm-ie ZB26. W 1957 roku powstały pierwsze prototypy rkm-u. Ich próby trwały do 1962 roku. W 1966 roku nowy karabin został przyjęty do uzbrojenia jako Kevyt Konekivääri malli 1962.

KwKK 62 był produkowany przez firmę Valmet Oy. Karabin maszynowy KwKK 62 był oferowany na eksport jako Valmet M62. Poza Finlandią znalazł się na uzbrojeniu armii Kataru.

Opis[edytuj | edytuj kod]

KvKK 62 jest bronią samoczynną. Zasada działania oparta o odprowadzanie części gazów prochowych przez boczny otwór lufy, z długim ruchem tłoka gazowego. KvKK 62 strzela z zamka otwartego. Zamek ryglowany przez przekoszenie.

KvKK 62 jest bronią zasilaną z taśmy ciągłej. Taśma magazynowana jest w skórzanym zasobniku mocowanym z prawej strony komory zamkowej.

Lufa zakończona szczelinowym tłumikiem płomienia, szybko wymienna. Do lufy zamocowany jest dwójnóg.

KvKK 62 wyposażony jest w łoże i chwyt pistoletowy. Kolba stała. Przyrządy celownicze mechaniczne (celownik krzywkowy z muszką), nastawy celownika 100 – 600 m co 100 m.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Kochański, Automatyczna broń strzelecka, SIGMA NOT 1991. ​ISBN 83-85001-45-X