Karol Dejna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Dejna
Karol Dejna
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1911
Wielkie Borki
Data i miejsce śmierci 15 kwietnia 2004
Łódź
profesor nauk językoznawczych
Specjalność: slawistyka
Alma Mater Uniwersytet Lwowski
Doktorat 1947
Habilitacja 1952
Profesura 1962[1]
Polska Akademia Nauk
Status członek Komitetu Językoznawstwa
Doktor honoris causa
(Uniwersytet Łódzki1988)
Uczelnia Uniwersytet Łódzki
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”

Karol Dejna (ur. 10 listopada 1911 w Wielkich Borkach koło Tarnopola, zm. 15 kwietnia 2004 w Łodzi) – polski językoznawca, slawista.

W 1930 ukończył Gimnazjum II im. J.Słowackiego w Tarnopolu. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, który ukończył w 1935. Do 1941 pracował jako nauczyciel w lwowskich szkołach średnich. Od 1945 związany z Uniwersytetem Łódzkim, początkowo jako asystent, następnie adiunkt (1947 obronił doktorat, 1952 habilitował się), zastępca profesora (1951-1954) i profesor (od 1954). Od 1954 był profesorem nadzwyczajnym, od 1962 profesorem zwyczajnym. W 1983 został członkiem korespondentem PAN, 1989 - członkiem rzeczywistym Akademii. Od 1993 członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności. Na Uniwersytecie Łódzkim pełnił m.in. funkcję prorektora (1956-1959), zastępcy dyrektora Instytutu Filologii Polskiej (1970-1979), w roku 1988 został uhonorowany tytułem doktora honoris causa[2].

Od 1956 członek Komitetu Językoznawstwa PAN, wieloletni (od 1976) przewodniczący Komisji Dialektologicznej. W latach 1985-1989 był zastępcą przewodniczącego Oddziału PAN w Łodzi. Członek Łódzkiego Towarzystwa Naukowego, przewodniczący Wydziału I tego stowarzyszenia, wiceprezes oraz redaktor "Rozpraw Komisji Językowej Łódzkiego Towarzystwa Naukowego". Był laureatem nagród resortowych, Nagrody Miasta Łodzi (1982)[3], nagrody naukowej Łódzkiego Towarzystwa Naukowego (1985); został także odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz tytułem honorowym Zasłużony Nauczyciel PRL.

W pracy naukowej zajmował się dialektologią słowiańską. Był autorem ponad 100 prac naukowych[4], m.in.:

  • Polsko-laskie pogranicze językowe na terenie Polski (1951-1952)
  • Gwary ukraińskie Tarnopolszczyzny (1957)
  • Atlas gwarowy województwa kieleckiego (1962-1968)
  • Dialekty polskie (1973)
  • Atlas polskich innowacji dialektalnych (1981)
  • Atlas gwar polskich. Kwestionariusz - notatnik (1987)
  • Słownik gwary czeskiej mieszkańców Kucowa (1990)
  • Z zagadnień ewolucji oraz interferencji językowej (1991)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karol Dejna w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Doktorzy honoris causa UŁ. [dostęp 21 lutego 2011].
  3. Nagrody Miasta Łodzi 1982 r. [1]
  4. Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie [2]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja trzecia, Warszawa 1993.