Karol Groman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Groman
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1831
Jarosław
Data i miejsce śmierci 29 września 1885
Lwów
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Narodowość  Polska

Karol Groman, także Grohman (ur. 5 sierpnia 1831 w Jarosławiu, zm. 29 września 1885 we Lwowie) – polski żołnierz, polityk galicyjski, wydawca i redaktor pism.

Nagrobek rodziny Gromanów

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Franciszka Gromana i Karoliny Nidermajer[1]. Służył w Legionach Polskich na Węgrzech gen. Józefa Wysockiego na Węgrzech w latach 18481849, w okresie powstania węgierskiego będącego częścią Wiosny Ludów; odbył całą kampanię. Następnie został przydzielony do armii Cesarstwa Austriackiego, w której uzyskał stopień oficerski. Odszedł z wojska w 1862 zamieszkując we Lwowie. Rozpoczął pracę, działając na rzecz poprawy sytuacji obywatelskiej i ekonomicznej lwowskich mieszczan. Był więziony za udział w organizacji powstania styczniowego.

Był politykiem galicyjskim, współzałożycielem Towarzystwa Narodowo-Demokratycznego we Lwowie w 1868 i członkiem jego władz. Współtworzył i redagował pisma lwowskie: „Przyjaciel Domowy: pismo dla ludu”, „Dziennik Lwowski”, „Wola: pismo literackie”, „Gazeta Narodowa”, „Służba Zdrowia Publicznego”, „Goniec Lwowski”. Był współwłaścicielem „Kuriera Lwowskiego”.

Zmarł 29 września 1885 na atak serca. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[2][3][4].

Jego żoną była Eugenia z domu Krzyżanowska (1841-1905).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Groman. sejm-wielki.pl. [dostęp 3 listopada 2014].
  2. Józef Białynia Chołodecki: Cmentarzyska i groby naszych Bohaterów z lat 1794-1864 na terenie Wschodniej Małopolski. Lwów: Polskie Towarzystwo Opieki nad Grobami Bohaterów we Lwowie, 1928, s. 26.
  3. Lista (niepełna) dziennikarzy spoczywających na Łyczakowie. dziennikarzelyczakow.strefa.pl. [dostęp 3 listopada 2014].
  4. Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 336. ISBN 83-04-02817-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]