Karol Karasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Karasiński
kapral (sekcyjny) kapral (sekcyjny)
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1894
Kęty
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 1915
Rokitna
Przebieg służby
Siły zbrojne Legiony Polskie
Jednostki II Brygada Legionów Polskich
Główne wojny i bitwy Szarża pod Rokitną, I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości

Karol Tadeusz Karasiński (ur. 27 marca 1894 w Kętach, zm. 13 czerwca 1915 pod Rokitną) – żołnierz II Brygady Legionów Polskich. Uczestnik szarży pod Rokitną.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karol Tadeusz Karasiński urodził się w rodzinie Antoniego, właściciela majątku ziemskiego, i Marcjanny z Jarzymowskich[1].

W 1914 roku, razem z bratem Cyprianem[2], zgłosili się ochotniczo do II Brygady Legionów Polskich. Służył w 2. szwadronie ułanów przy 3 pułku piechoty. Brał udział w walkach w Karpatach. Poległ 13 czerwca 1915 roku w czasie szarży pod Rokitną[3].

15 czerwca 1915 roku wraz z pozostałymi 14 poległymi bezpośrednio w czasie ataku żołnierzami 2. szwadronu został uroczyście pochowany na cmentarzu w Rarańczy.

17 maja 1922 roku Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz nadał mu pośmiertnie Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (krzyż numer 5497)[4].

W lutym 1923 roku zwłoki ułanów ekshumowano i uroczyście przewieziono na Cmentarz Rakowicki w Krakowie. 26 lutego odbył się uroczysty pogrzeb. Generał broni Stanisław Szeptycki, w imieniu Józefa Piłsudskiego, udekorował trumny ułanów przyznanymi im pośmiertnie orderami.

6 czerwca 1931 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz Legionistów ↓.
  2. Zmarł także w czerwcu 1915 roku, w wyniku komplikacji po zapaleniu płuc, którego się nabawił w czasie służby w zimie 1914/1915 roku w Karpatach.
  3. II Lista strat 1915 ↓, s. 13.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923 roku, s. 33.
  5. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]