Karol Królikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karol Królikowski ( ur. 30 października 1806 w Łaskarzewie, zm. 5 czerwca 1871 w Saint Etienne, Francja), polski księgarz, drukarz, mistyk, powstaniec 1831, emigrant i pisarz polityczny.

Syn Antoniego Królikowskiego i Justyny Krzewickiej.

Brał udział w powstaniu listopadowym, a po jego upadku wyemigrował do Francji, gdzie nabył księgarnię po Eustachym Januszkiewiczu. Od 1839 zecer Księgarni i Drukarni Aleksandra Jełowickiego, później jej kierownik. W 1841 objął księgarnię emigracyjną, która z czasem przynosiła mu poważny dochód. W Księgarni Katolickiej Polskiej, której był założycielem wydawał rocznik: "Biesiada Krzemieniecka" w Paryżu. Gorący patriota, nawoływał w pismach politycznych do wewnętrznej solidarności emigrantów. Z jego inicjatywy powstało 1862 "Stowarzyszenie Podatkowe" dla wspierania we Francji Polaków niezdolnych do pracy. Stowarzyszenie to zmieniło 1863 nazwę na "Instytucję czci i chleba", zatoczyło szerokie kręgi działania, popierane z całej duszy przez Królikowskiego, który był od 1863 jego sekretarzem, zaś od 1869 prezesem. Z pism najważniejsze: „Posiedzenie nadzwyczajne Polaków w departamencie des Landes” (1841). Broszura ta została napisana bezimiennie, aby nie wzbudzać podejrzeń zaborców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. "Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana" Saturnina Sikorskiego
  2. "Encyklopedia Orgelbranda" 18 tomowa