Karol Kurpanik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karol Kurpanik (ur. 22 kwietnia 1908 w Neu Beuthen, zm. 22 lutego 1946) – zbrodniarz nazistowski, członek załogi niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau i SS-Unterscharführer.

Urodził się w Neu Beuthen (obecnie dzielnica Rudy Śląskiej)[1]. Od 1940 był członkiem SS. Od grudnia 1941 do stycznia 1945 należał do personelu obozu Auschwitz-Birkenau. Pełnił tu służbę w magazynie, gdzie składowano mienie zagrabione więźniom obozu, był Blockführerem, sprawował funkcję Rapportführera na odcinku obozu (BIIa) w Birkenau, na którym odbywała się kwarantanna nowo przybyłych więźniów oraz należał do obozowego gestapo. W styczniu 1945 kierował jedną z kolumn ewakuacyjnych więźniów. Liczyła ona ok. 2500 osób. Następnie przeniesiono go na front, gdzie został ranny podczas nalotu alianckiego.

19 lipca 1945 został aresztowany w Nowym Bytomiu. 20 lutego 1946 został skazany przez polski Specjalny Sąd Karny w Katowicach na karę śmierci. Podczas procesu wykazano, iż w okrutny sposób znęcał się nad podległymi mu więźniami, szczególnie Żydami. Wielu podległych mu więźniów zamordował, nie oszczędzając nawet dzieci. Dawał swoim zachowaniem negatywny przykład innym esesmanom oraz więźniom funkcyjnym. Kurpanik brał udział zarówno w selekcjach na rampie w Birkenau, jak i w poszczególnych blokach obozowych. Wyrok wykonano przez powieszenie 22 lutego 1946.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]