Karol Lubicz Chojecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Lubicz Chojecki
Data urodzenia 1740
Data śmierci po 1791
Zawód, zajęcie publicysta

Karol Lubicz Chojecki (ur. ok. 1740, zm. po 1791[1]) – konfederat barski, zesłaniec na Sybir i autor pamiętników[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był szlachcicem. W sierpniu 1768 roku wzięty do rosyjskiej niewoli podczas obrony Krakowa. Za udział w konfederacji barskiej został uwięziony i wysłany na Syberię gdzie skazano go na służbę wojskową w armii Imperium Rosyjskiego. Odbywał ją początkowo w Omsku, jako dragon brał udział w tłumieniu kozackiego buntu Pugaczowa i w walkach z Tatarami Krymskimi. W 1776 zbiegł spod Azowa z armii i przedostał się do Rzeczypospolitej, gdzie spisał pamiętnik o swojej zsyłce. W pracy tej zawarł liczne obserwacje etnograficzne ludów zachodniej Syberii, Kazachstanu i środkowej Wołgi.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Karol Lubicz Chojecki, 1789: Pamięć dzieł polskich. Podróż i niepomyślny sukces Polaków przez urodzonego Karola Lubicz Chojeckiego. Warszawa. (wydany też w tomie Sybir w 1864 w Chełmnie).
  • Karol Lubicz Chojecki, 1997: Pamięć dzieł polskich. Podróż i niepomyślny sukces Polaków. Bagno-Warszawa-Wrocław (pod redakcją A. Kuczyńskiego i Z. Wójcika).
  • Karol Lubicz Chojecki, 1790: Polak konfederat przez Moskwę na Syberię zaprowadzony - jeden z pierwszych polskich relacji z Syberii

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny" Tom I A-M, PWN Warszawa 1984, hasło Chojecki Karol Lubicz str. 140
  2. M. Janik, "Dzieje Polaków na Syberii", 1928

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Kuczyński: Z dziejów związków polsko-kazachskich. Świat Polonii [1]
  • M. Janik, "Dzieje Polaków na Syberii", 1928
  • "Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny" Tom I A-M, PWN Warszawa 1984, hasło Chojecki Karol Lubicz str. 140

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]