Karol Rund

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Rund
kapitan kapelmistrz kapitan kapelmistrz
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1889
Ołomuniec
Data i miejsce śmierci 1 kwietnia 1962
Gliwice
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 12 Pułk Piechoty
3 Pułk Strzelców Podhalańskich
36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej
Stanowiska kapelmistrz, dyrygent
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Karol Zdenko Rund (ur. 20 lipca 1889 w Ołomuńcu, zm. 1 kwietnia 1962 w Gliwicach) – muzyk i wojskowy pochodzenia czeskiego, kapitan kapelmistrz Wojska Polskiego, kompozytor, wykładowca.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 20 lipca 1889[1]. Pochodził z Moraw. Od 1901 do 1906 studiował w Konserwatorium Muzycznym w Pradze. Od 1904 był dyrygentem orkiestry miejskiej w Przerowie. Od 1906 do 1921 był nauczycielem muzyki i dyrygentem chóru i orkiestry dętej w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie. Równolegle od 1921 zaliczał występy jako skrzypek na koncertach we Lwowie, Przemyślu, Stryju i Samborze. W 1919 zdał egzamin dyplomowy z gry skrzypcowej i dyrygentury w Konserwatorium Muzycznym w Pradze, zaś 1921 egzamin kapelmistrzowski w Warszawie.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana w korpusie oficerów administracji grupa kapelmistrzów ze starszeństwem z 1 grudnia 1920[2][3]. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 grudnia 1920. W tym stopniu w Korpusie Oficerów Administracji Grupie Kapelmistrzów był zweryfikowany w 1928 z lokatą 17, w 1932 z lokatą 15[3]. Od 1921 do 1924 był dyrygentem orkiestry 12 Pułku Piechoty w garnizonie Wadowice oraz Miejską Orkiestrą Symfoniczną. Na przełomie lat 20. i 30. był kapelmistrzem w 3 Pułku Strzelców Podhalańskich, stacjonującym w garnizonie Bielsko-Biała (1928, 1932)[4][5]. W 1934 został dyrygentem orkiestry w 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie. W tym czasie skomponował utwór pt. „Pułkownik Cšadek” na cześć dowódcy pułku, płk. Zygmunta Cšadka[6].

Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej 1939 został internowany w Rumunii, a od 1941 był jeńcem niemieckich obozów. Po zakończeniu wojny pozostał w Polsce. Kierował chórem w Gliwicach, od 1947 do 1949 wykładał w Oficerskiej Szkole Kapelmistrzów Wojskowych w Łodzi, później w Rembertowie, od 1950 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. Był kompozytorem muzyki kantatowo-oratoryjnej, symfonicznej, kameralnej, licznych marszów oraz pieśni chóralnych i solowych.

Komponował muzykę kantatowo-oratoryjną, symfoniczną, kameralną, marsze, pieśni chóralne i solowe, utwory na orkiestry dęte, etiudy w I pozycji na skrzypce solo[7].

Leon Markiewicz w 1997 opublikował książkę pt. Zdenko Karol Rund. kapelmistrz, kompozytor, pedagog[8][9].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W 1936 dokonano zmiany daty urodzenia z 27 lipca 1889 na 20 lipca 1889. Zmiana (sprostowania) nazwisk, imion i dat urodzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 13, 19 marca 1936. 
  2. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 835.
  3. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 387.
  4. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 103, 157.
  5. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 617.
  6. Edward Zając: Szkice z dziejów Sanoka. Część druga. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2000, s. 13-17. ISBN 83-909787-0-9.
  7. Zdenko Karol Rund: Etiudy w I pozycji na skrzypce solo. pwm.com.pl. [dostęp 2015-07-27].
  8. denko Karol Rund. kapelmistrz, kompozytor, pedagog. slaskwn.com.pl. [dostęp 2015-07-27].
  9. Zdenko Karol Rund, 1889-1962: kapelmistrz, kompozytor, pedagog. worldcat.org. [dostęp 2015-07-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]