Kasper Hämäläinen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kasper Hämäläinen
Ilustracja
Hämäläinen w barwach Lecha Poznań
Pełne imię i nazwisko Kasper Woldemar Hämäläinen
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1986
Turku
Wzrost 187 cm
Pozycja pomocnik, napastnik
Informacje klubowe
Klub FK Jablonec
Numer w klubie 14
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2009 Turun Palloseura 97 (12)
2010–2013 Djurgårdens IF 90 (8)
2013–2015 Lech Poznań 101 (33)
2016–2019 Legia Warszawa 90 (21)
2019– FK Jablonec 7 (1)
W sumie: 385 (75)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2002–2003  Finlandia U-17 3 (0)
2008–2009  Finlandia U-21 16 (0)
2008–  Finlandia 63 (9)
W sumie: 82 (9)
  1. Aktualne na: 3 marca 2020.
  2. Aktualne na: 26 marca 2019.

Kasper Woldemar Hämäläinen (wym. [ˈkɑsper ˈhæmælænen]; ur. 8 sierpnia 1986 w Turku) – fiński piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika w reprezentacji Finlandii.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Hämäläinen zawodową karierę rozpoczynał w 2003 w Turun Palloseura. W Veikkausliidze zadebiutował 28 września tego roku w wygranym 3:0 spotkaniu z FC Jokerit. 7 maja 2004 w zremisowanym 2:2 meczu z HJK Helsinki, strzelił pierwszego gola w trakcie występów w fińskiej Ekstraklasie. W 2007 oraz w 2009 zajmował z zespołem 3. miejsce w tabeli. W TPS Hämäläinen spędził w sumie siedem sezonów. W tym czasie rozegrał 97 ligowych spotkań i zdobył 9 goli.

Hämäläinen w barwach Djurgårdens

W 2010 podpisał kontrakt ze szwedzkim Djurgårdens IF. W Allsvenskan pierwszy mecz zaliczył 14 marca tego roku przeciwko BK Häcken. 26 kwietnia 2010 w przegranym 1:2 pojedynku z Malmö FF, Fin strzelił pierwszą bramkę w trakcie gry w najwyższej klasie rozgrywkowej w Szwecji.

30 stycznia 2013 został zawodnikiem Lecha Poznań, z którym podpisał trzyletni kontrakt[1]. W nowym klubie zadebiutował 24 lutego 2013, strzelając bramkę i zaliczając asystę. W sezonie 2014/2015 zdobył z Lechem mistrzostwo Polski, zaś 10 lipca 2015 pokonując w finale 3:1 Legię Warszawa zdobył z klubem Superpuchar Polski. W ekipie „Kolejorza” wystąpił łącznie w 131 spotkaniach, w których strzelił 36 bramek.

11 stycznia 2016 został zawodnikiem Legii Warszawa, do której dołączył po wygaśnięciu umowy z Lechem Poznań. Hämäläinen podpisał ze stołecznym klubem 3,5-letni kontrakt[2]. Już w pierwszym sezonie gry przy Łazienkowskiej, zdobył z Legią krajowy dublet – mistrzostwo i Puchar Polski. 16 lutego 2018, w spotkaniu ze Śląskiem Wrocław wygranym 4:1, zdobył pierwszego w swojej karierze hat-tricka[3].

25 listopada 2018 w meczu Ekstraklasy z Zagłębiem Lubin zaliczył 100 oficjalny występ w barwach warszawskiego zespołu. W tym okresie zdobył 21 bramek[4].

28 maja 2019 oficjalna strona klubu "Legia.com" poinformowała o odejściu Fina z Legii Warszawa[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Finlandii zadebiutował 19 listopada 2008 w przegranym 0:1 towarzyskim meczu ze Szwajcarią.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Lech Poznań[edytuj | edytuj kod]

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2014 poślubił Karen[6], z którą ma syna (ur. 2015)[7]. Jego ojciec Heikki (ur. 1953) także był sportowcem, uprawiał lekkoatletykę, był biegaczem średniodystansowym[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hamalainen zawodnikiem Lecha (pol.). Lech Poznań, 2013-01-30. [dostęp 2013-01-30].
  2. Hamalainen piłkarzem Legii! (pol.). Legia Warszawa, 2016-01-11. [dostęp 2016-01-11].
  3. Legia Warszawa 4-1 Śląsk Wrocław. 90minut.pl, 2018-02-17. [dostęp 2018-02-17].
  4. Adam Dawidziuk, Jubileusze Nagya i Hamalainena, www.legia.net, 25 listopada 2018 [dostęp 2018-12-22] (pol.).
  5. Kasper Hämäläinen odchodzi z Legii, 90minut.pl, 28 maja 2019 [dostęp 2019-06-03] (pol.).
  6. Maciej Henszel: W Lechu dwóch mniej, bo… się żenią (pol.). przegladsportowy.pl, 2014-06-17. [dostęp 2016-01-07].
  7. Maciej Henszel: Piłkarz Lecha został ojcem (pol.). przegladsportowy.pl, 2015-06-29. [dostęp 2016-01-07].
  8. Kasper Hämäläiselle TPS:n ruoho on vielä vihreämpää (fiń.). rannikkoseudunsanomat.fi, 25 maja 2004. [dostęp 12 lutego 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]