Katastrofa lotnicza na Radom Air Show 2007

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katastrofa lotnicza na Radom Air Show 2007
Ilustracja
Spadające szczątki samolotu po wypadku podczas Radom Air Show 2007
Państwo  Polska
Miejsce Radom
Data 1 września 2007
Godzina 15:51 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie samolotów
Przyczyna Błąd pilota
Ofiary 2 osoby
Ranni 0 osób
1. Statek powietrzny
Typ Zlin Z-526F
Użytkownik AZL Żelazny
Numer SP-CDF
Załoga 1 osoba
Ofiary 1 osoba
2. Statek powietrzny
Typ Zlin Z-526AFS
Użytkownik AZL Żelazny
Znak rejestracyjny SP-ELE
Liczebność załogi 1 osoba
Ofiary śmiertelne 1 osoba
Położenie na mapie Radomia
Mapa lokalizacyjna Radomia
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Ziemia51°23′19″N 21°12′39″E/51,388611 21,210833

Katastrofa lotnicza podczas Radom Air Show w 2007 – wypadek do którego doszło 1 września 2007 r., o godzinie 15.51 (czasu lokalnego) podczas pokazów lotniczych Radom Air Show.

Przebieg katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Szczątki samolotu Zlin 526 w powietrzu

Uczestnikami wypadku byli piloci grupy akrobacyjnej AZL Żelazny. Kolizja nastąpiła w trakcie wykonywania na trzech maszynach pętli z rozejściem u szczytu – tzw. "rozety" (inaczej też nazywanej "różyczką"). Samoloty miały minąć się w najniższym punkcie manewru w odległości około 10 metrów od siebie. Maszyny leciały z prędkością około 300 kilometrów na godzinę. W trakcie wykonywania manewru niespodziewanie samolot Lecha Marchelewskiego (Zlin 526F o znakach rejestracyjnych SP-CDF) zderzył się z samolotem Piotra Banachowicza (Zlin 526AFS o znakach SP-ELE). Oba samoloty uległy niemal całkowitemu zniszczeniu, a piloci zginęli w momencie kolizji. Szczątki samolotów spadły obok pobliskiego lasu na teren lotniska, na którym odbywał się pokaz. Trzeci samolot (Zlin 526AFS SP-CSU) pilotowany przez Krzysztofa Kossińskiego (znajdujący się w bezpośredniej bliskości punktu zderzenia) wylądował bezpiecznie na lotnisku. W związku z tragedią w Radomiu i Zielonej Górze wprowadzono trzydniową żałobę.

Ofiary tragedii[edytuj | edytuj kod]

Szczątki maszyny Zlin 526F pilotowanej przez ppłk Lecha Marchelewskiego po wypadku podczas Radom Air Show 2007
  • Piotr Banachowicz (ur. 4 marca 1982 r. w Zielonej Górze, zm. 1 września 2007 r. w Radomiu) – polski inżynier pilot, członek Grupy Akrobacyjnej Żelazny, reprezentant Aeroklubu Ziemi Lubuskiej między innymi na Mistrzostwach Polski w Akrobacji Samolotowej. Syn redaktora muzycznego Radia Zachód – Eugeniusza Banachowicza. Karierę pilota zaczynał jeszcze jako 16-latek. Był absolwentem Uniwersytetu Zielonogórskiego. Startował między innymi na Mistrzostwach Polski w Akrobacji Szybowcowej i Samolotowej Radom 2004, a na Akrobacyjnych Mistrzostwach Polski w 2001 r., zajął trzecie miejsce w klasie średniej. Wylatał 541 godzin.
  • Lech Marchelewski (ur. 5 lutego 1947 r., zm. 1 września 2007 r. w Radomiu) – polski pilot i instruktor szybowcowy, oraz samolotowy, podpułkownik rezerwy, magister inżynier, dyrektor Aeroklubu Ziemi Lubuskiej, pomysłodawca i założyciel zespołu akrobacyjnego AZL Żelazny, pilot liniowy w firmie Sky Express, a od 2006 r. pilot w linii lotniczej Jet Air. Wylatał ponad 3352 godzin.

Pogrzeb[edytuj | edytuj kod]

Pożegnanie pilotów miało miejsce 7 września na lotnisku AZL w Przylepie koło Zielonej Góry. W ceremonii uczestniczyli gen. Gromosław Czempiński, a także dowódca Sił Powietrznych gen. Andrzej Błasik, zmarłych lotników pożegnali także członkowie grupy "Biało-Czerwone Iskry" z Dęblina. Piotr Banachowicz został pośmiertnie odznaczony Złotą odznaką pilota.

Następstwa katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Przyczyny tragedii badały prokuratura i Państwowa Komisja Badania Wypadków Lotniczych. Jako najbardziej prawdopodobną przyjęły hipotezę o błędzie pilota, Lecha Marchelewskiego[1].

30 czerwca 2008 r. Państwowa Komisja Badania Wypadków Lotniczych opublikowała raport końcowy dotyczący wypadku, w którym stwierdza, że decydujący wpływ na błąd pilota i katastrofę mogło mieć słabe zdrowie lidera grupy, Lecha Marchelewskiego, który przyjmował leki na obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, o czym nie informował w czasie obowiązkowych okresowych badań dla pilotów[2]. Stwierdzono również, że drugi z uczestników kolizji, Piotr Banachowicz, mimo iż był dobrze przygotowany do wykonywanych zadań i nie popełnił błędów, nie posiadał upoważnienia do wykonywania pokazów lotniczych[3].

We wrześniu 2008 r. Prokuratura Okręgowa w Radomiu umorzyła śledztwo w sprawie katastrofy z powodu śmierci Lecha Marchelewskiego, który zdaniem prokuratury nieumyślnie spowodował zderzenie dwóch samolotów[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Żytnicki, Maja Sałwacka, Monika Firlej: Los ściga lotnika. Gazeta.pl, 10 września 2007. [dostęp 11 września 2007].
  2. Pilot wiedział, że zginie. Zdążył jeszcze krzyknąć "Jezu!". Gazeta.pl, 2 lipca 2008. [dostęp 2 lipca 2008].
  3. Raport końcowy – Zdarzenie nr: 383/07. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. Śledztwo ws. katastrofy "Żelaznych" umorzone

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]