Katastrofa lotu PLL LOT 232

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katastrofa lotu PLL LOT 232
Ilustracja
Maszyna Ił-14
Państwo  ZSRR
Miejsce Moskwa
Data 14 czerwca 1957
Godzina 23:10 czasu lokalnego
21:10 czasu polskiego
Rodzaj Zderzenie samolotu z ziemią
Przyczyna Błędne procedury
Ofiary 9 osób
Ranni 4 osoby
Ocaleni 4 osoby
Statek powietrzny
Typ Iliuszyn Ił-14P
Użytkownik Polskie Linie Lotnicze LOT
Start Polska Warszawa
Cel lotu Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Moskwa
Numer lotu 232
Pasażerowie 8 osób
Załoga 5 osób
brak współrzędnych

Katastrofa lotu PLL LOT 232 – miała miejsce 14 czerwca 1957 o godzinie 23:10 na podmoskiewskim lotnisku Wnukowo. Śmierć poniosło w niej 9 osób.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Samolot Ił-14P o znakach rozpoznawczych SP i LMF[1] wyruszył z warszawskiego lotniska Okęcie, zabierając na pokład 5 członków załogi, 8 pasażerów oraz 819 kg ładunku. Wobec złej pogody (burza i ulewny deszcz[1]) radzieccy kontrolerzy lotów nakazali obniżenie pułapu, w efekcie czego samolot minął podmoskiewskie Klimentiewo na wysokości 400 m. Chwilę potem kontrolerzy nakazali powtórne zniżenie do pułapu 300 m. Krótko potem o godzinie 23:07 maszyna zniknęła z radarów. Samolot zszedł poniżej bezpiecznej wysokości i zderzył się z ziemią. Maszyna upadła w miejscu na skraju lasu, około 400 m od szosy[1].

Zginęło 9 osób (5 pasażerów i 4 członków załogi), zaś ocalały 4 osoby[1]. Ofiarami śmiertelnymi byli: Purewijn Baatar (minister handlu Mongolskiej Republiki Ludowej), inny obywatel Mongolii, dwoje obywateli Stanów Zjednoczonych (małżeństwo Becker) oraz obywatele polscy: Turek i członkowie załogi kpt. Władysław Snacki (I pilot), Mieczysław Pląder (II pilot), Michał Łukasiewicz (radiotelegrafista), Marian Siemieniak (mechanik)[1][2]. Ocalonymi byli obywatele USA (matka i 12-letnia córka o nazwisku Tremper oraz osoba o nazwisku Chiverton) oraz stewardesa Ewa Fedorowska[1]. Ocalone osoby przebywały w tylnej części kadłuba maszyny, stosunkowo nieznacznie zniszczonej[1].

Za przyczynę katastrofy uznano zejście maszyny na zbyt małą wysokość wynikłe z zastosowania innych niż przyjęte dla lotniska Wnukowo procedur[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g 9 osób zginęło w katastrofie polskiego samolotu. „Echo Krakowa”. Nr 141, s. 2, 17 czerwca 1957. 
  2. Janusz Wróbel: Przed Smoleńskiem było Wnukowo. superkalejdoskop.com. [dostęp 2019-04-13].
  3. ASN Aircraft accident Ilyushin 14P SP-LNF Moskva-Vnukovo Airport (VKO), aviation-safety.net [dostęp 2017-11-24].