Katedra św. Andrzeja w Inverness

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katedra Świętego Andrzeja
Cathedral Church of Saint Andrew
Distinctive emblem for cultural property.svg 35330
katedra
Ilustracja
widok katedry z Bishops Road
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Szkocja
Miejscowość Inverness
Wyznanie anglikanizm
Kościół Szkocki Kościół Episkopalny
Położenie na mapie Highland
Mapa konturowa Highland, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Katedra Świętego Andrzeja”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, u góry znajduje się punkt z opisem „Katedra Świętego Andrzeja”
Położenie na mapie Szkocji
Mapa konturowa Szkocji, w centrum znajduje się punkt z opisem „Katedra Świętego Andrzeja”
Ziemia57°28′28″N 4°13′45″W/57,474444 -4,229167

Katedra św. Andrzeja w Inverness (ang. Cathedral Church of Saint Andrew) – katedra diecezji Moray, Ross and Caithnes Szkockiego Kościoła Episkopalnego. Mieści się przy ulicy Ness Walk w mieście Inverness.

Zaprojektowana przez Alexandra Rossa i zbudowana w latach 1866–1869, w stylu neogotyku angielskiego według francuskiego szkicu. Wzniesiona z różowego gruzowanego kamienia budowlanego z Conon z dodatkiem kremowego kamienia nadmorskiego, zadaszona dachówkami z zielonych łupków z Westmoreland. Kruchta flankowana przez wieże o kwadratowym planie, nawa główna i nawy boczne, niewielkie transepty, stalle i półośmiokątne zakończone apsydą prezbiterium, ośmiokątny kapitularz od liturgicznej strony północno-wschodniej. Liturgiczna fasada zachodnia, szczyt nawy głównej flankowany przez wieże. Wejście główne nakryte łukiem podtrzymywanym przez trzy rzędy trzonów wyrastających z pokrytych boazerią lamperii i zwieńczonych przez wykuty maswerkowy szczyt, w tympanonie portal z rzeźbioną grupą reliefową z wapienia portlandzkiego flankowany przez filary z żabkowanymi pinaklami. Szczyt flankowany przez trzystopniową wieżę z narożnymi przyporami, iglice nie zostały zbudowane. Rzeźby na fasadzie zachodniej, wykonane przez Earpa w Londynie w 1876 roku, tympanon i posagi świętych: Piotra, Pawła, Andrzeja i Jana Chrzciciela. Nawy boczne i clerestorium wzmocnione niskimi bocznymi przyporami. Kapitularz od liturgicznej strony północno-wschodniej, ośmiokątne przypory.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]