Kathleen Ollerenshaw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kathleen Mary Ollerenshaw, z domu Timpson (ur. 1 października 1912 w Manchesterze[1], zm. 10 sierpnia 2014 w Didsbury[2]) – brytyjska matematyk i polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w roku 1912 w Withington, na przedmieściach Manchesteru. Była głucha od ósmego roku życia[3]. Jako młoda kobieta uczęszczała do St Leonards School w St Andrews w Szkocji[potrzebny przypis]. W wieku 19 lat rozpoczęła studia matematyczne[potrzebny przypis]. W 1945 roku uzyskała doktorat na uczelni w Bostonie[potrzebny przypis]. Napisała 5 prac badawczych[potrzebny przypis].

Podczas studiów zaręczyła się z pułkownikiem Robertem Ollerenshawem, który był pionierem medycyny. Pobrali się w 1939 roku[potrzebny przypis]. Po zakończeniu II wojny światowej przeniosła się do Manchesteru, gdzie pracowała jako wykładowca na Wydziale Matematyki tamtejszego uniwersytetu.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Służyła jako radca w Partii Konserwatywnej przez 26 lat (1956–1981)[3]. Była doradcą do spraw programowych w rządzie Margaret Thatcher[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Wydała co najmniej 26 prac matematycznych. Coroczny wykład na Uniwersytecie w Manchesterze jest nazwany na jej cześć[1]. Była honorowym członkiem Towarzystwa Astronomicznego. Jej imię nosi uniwersyteckie obserwatorium astronomiczne w Lancasterze[4].

Wybrane prace naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Dame Kathleen Ollerenshaw: To Talk of Many Things: an autobiography, Manchester Univ. Press, 2004, ​ISBN 0-7190-6987-4
  • Kathleen Ollerenshaw, David S. Brée: Most-perfect Pandiagonal Magic Squares: their construction and enumeration, Southend-on-Sea: Institute of Mathematics and its Applications, 1998, s. 186, ​ISBN 0-905091-06-X
  • Kathleen Ollerenshaw, Herman Bondi: Magic Squares of Order Four, Scholium Intl, 1983, ​ISBN 0-85403-201-0
  • Kathleen Ollerenshaw: First Citizen, Hart-Davis, MacGibbon, 1977, ​ISBN 0-246-10976-9
  • Kathleen Mary Ollerenshaw, David S. Brée: Mathematics Today, 1998, vol. 34, ISSN 1361-2042:
    • "Pandiagonal magic-squares from mixed auxiliary squares", s. 105-118
    • "Most-perfect pandiagonal magic squares", s. 139–143

Przypisy[edytuj | edytuj kod]