Katja Požun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katja Požun
Katja Požun
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1993
Trbovlje
Klub SK Zagorje
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (7. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (7. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 4 lutego 2012 w Hinzenbach (3. miejsce)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Liberec 2013 drużynowo
Brąz Zakopane 2008 indywidualnie
Brąz Erzurum 2012 drużynowo
Brąz Liberec 2013 indywidualnie
Uniwersjada
Złoto Trydent 2013 indywidualnie
Brąz Trydent 2013 drużynowo mieszany

Katja Požun (ur. 7 kwietnia 1993) – słoweńska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu SK Zagorje, złota medalistka mistrzostw Słowenii z 2012[1]. Dwukrotna brązowa medalistka mistrzostw świata juniorek w konkursach indywidualnych w 2008 i 2013 oraz złota i brązowa medalista drużynowych konkursów wśród juniorek. Uczestniczka zimowych igrzysk olimpijskich w Soczi.

28 stycznia 2018 ogłosiła decyzję o zakończeniu kariery sportowej, po raz ostatni występując w zawodach w ramach konkursów Pucharu Świata w Ljubnie[2].

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy skok w karierze oddała w 1999. Na międzynarodowej arenie zadebiutowała 8 sierpnia 2004 w Bischofshofen, gdzie zajęła 35. miejsce w zawodach organizowanych przez Międzynarodową Federację Narciarską. W Pucharze Kontynentalnym po raz pierwszy wystąpiła 16 lutego 2005 w Breitenbergu, gdzie została sklasyfikowana na 20. miejscu, tym samym zdobywając pierwsze punkty PK w karierze.

Trzykrotnie zajmowała miejsca w czołowej dziesiątce konkursów Pucharu Kontynentalnego. Miało to miejsce 9 sierpnia 2005 w Klingenthal (10. pozycja), 23 stycznia 2008 w Dobbiaco (10. miejsce) i 16 lutego 2008 w Breitenbergu (9. miejsce).

28 lutego 2008 na skoczni HS 94 w Zakopanem zdobyła brązowy medal mistrzostw świata juniorów w skokach narciarskich, przegrywając tylko z Jacqueline Seifriedsberger oraz Eleną Runggaldier[3].

2011/2012[edytuj | edytuj kod]

3 grudnia 2011 w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 7. miejsce, po skokach na 88,5 m i 87 m[4]. Większość konkursów pierwszego sezonu Pucharu Świata zakończyła w pierwszej dziesiątce. Najwyższe miejsce zajęła 4 lutego 2012 w Hinzenbach, gdzie stanęła na podium. Przegrała wtedy jedynie z Sarah Hendrickson oraz zwyciężczynią – Danielą Iraschko[5]. W klasyfikacji generalnej na koniec sezonu uplasowała się na siódmym miejscu, będąc jednocześnie najlepszą Słowenką. Sezon zakończyła również z brązowym medalem mistrzostw świata juniorek za trzecie miejsce w konkursie drużynowy.

2012/2013[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2012/2013 w czternastu starach znajdowała się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata. Raz została zdyskwalifikowana, a raz zajęła miejsce w drugiej dziesiątce. Ani razu nie stanęła na podium Pucharu Świata. Najwyższe miejsce zajęła w Ljubnie, gdzie była czwarta, tracąc do trzeciej Hendrickson dwa punkty. Podczas mistrzostw świata juniorów, które odbyły się w Libercu zdobyła dwa medale: 24 stycznia 2013 zdobyła brązowy medal w zawodach indywidualnych[6], zaś dwa dni później wraz z koleżankami zdobyła drużynowo złoty medal, wyprzedzając drugie Francuzki aż o 222 punkty. Wystąpiła również w mistrzostwach świata seniorek, gdzie w konkursie indywidualnym zajęła osiemnaste miejsce.

2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Latem 2013 wystartowała w siedmiu z ośmiu możliwych konkursach Letniego Grand Prix. Trzykrotnie znalazła się na podium tych zawodów. Trzecie miejsce zajęła w Hinterzarten oraz w Niżnym Tagile. W Ałmaty zajęła 2. miejsce, przegrywając jedynie z Sarą Takanashi.

Sezon 2013/2014 rozpoczęła od zawodów w Lillehammer, gdzie zajęła 26. miejsce. Tydzień później wystartowała na Uniwersjadzie. W konkursie indywidualnym zwyciężyła, wyprzedzając drugą Michaelę Doleželovą o 10,5 punktu. Wystartowała również w konkursie mieszanym, gdzie wraz z Mitją Mežnarem zajęła trzecie miejsce tracąc do zwycięskiej drużyny rosyjskiej 7,5 punktu. Tydzień później wróciła do zawodów Pucharu Świata. W ostatnich zawodach przed zakończeniem roku, w Hinterzarten, zajęła 26. i 10. miejsce. Kolejne zawody w których startowała odbyły się w Czajkowskim. W zawodach które odbyły się przy blisko 20 stopniowym mrozie zajęła dwunaste[7] oraz dziewiąte miejsce[8]. Tydzień później wystartowała w Sapporo, gdzie zajęła 26. i 38. miejsce. Ze względu na chęć lepszego przygotowania się do domowych zawodów w Ljubnie, które później zostały przeniesione do Planicy, zrezygnowała ze startu w Zaō. W zawodach na skoczni Srednija Velikanka Požun zajęła 9. i 11. miejsce. W ostatnich zawodach przed igrzyskami olimpijskimi, w Hinzenbach, dwukrotnie znalazła się w drugiej dziesiątce plasując się na 19. i 14. miejscu.

11 lutego 2014 wystąpiła w pierwszym w historii igrzysk olimpijskim konkursie kobiet w skokach narciarskich. Po pierwszej serii zajmowała 17. miejsce za skok na odległość 96,5 metra, jednak w drugiej serii skoczyła trzy metry dalej, co dało jej awans w końcowej kwalifikacji na 11. pozycję.

Po powrocie z igrzysk olimpijskich wystartowała w konkursach Pucharu Świata w Raszowie, gdzie zajęła 10. i 22. miejsce. Tydzień później w zawodach rozgrywanych na skoczni Holmenkollbakken w Oslo zajęła drugie miejsce, przegrywając jedynie z Sarą Takanashi. W przedostatnim konkursie PŚ w sezonie, w Falun, zajęła 7 miejsce, a w ostatnim – w Planicy – uplasowała się na 11. pozycji, kończąc tym samym sezon Pucharu Świata 2013/2014 na 12 miejscu w klasyfikacji generalnej.

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 11. miejsce (K-95)

Starty K. Požun na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 11 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 ind. 96,5 m 99,5 m 233,6 pkt 13,8 pkt Niemcy Carina Vogt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2013 Włochy Val di Fiemme 18. miejsce (K-95)
2015 Szwecja Falun 24. miejsce (K-90)

Starty K. Požun na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
18. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 91,0 m 90,5 m 195,0 pkt 58,7 pkt Stany Zjednoczone Sarah Hendrickson
24. 20 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 ind. 83,0 m 82,0 m 192,3 pkt 44,6 pkt Niemcy Carina Vogt

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2006 Słowenia Kranj 14. miejsce
2007 Włochy Tarvisio 14. miejsce
2008 Polska Zakopane brązowy medal
2012 Turcja Erzurum 19. miejsce
2013 Czechy Liberec brązowy medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2012 Turcja Erzurum brązowy medal[a]
2013 Czechy Liberec złoty medal[a]

Starty K. Požun na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
14. 5 lutego 2006 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 ind. 91,0 m 83,0 m 169,7 pkt 86,1 pkt Juliane Seyfarth
14. 17 marca 2007 Włochy Tarvisio Srednija velikanka K-90 HS-100 ind. 78,0 m 81,5 m 176,0 pkt 53,5 pkt Lisa Demetz
3.Bronze medal with cup.svg 28 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 81,5 m 86,5 m 222,5 pkt 4,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger
19. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 ind. 89,0 m 85,0 m 187,5 pkt 89,0 pkt Sara Takanashi
3.Bronze medal with cup.svg 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[a] 88,5 m 94,0 m 823,5 pkt (207,5 pkt) 144,5 pkt Japonia
3.Bronze medal with cup.svg 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 ind. 94,5 m 99,0 m 253,5 pkt 14,5 pkt Sara Takanashi
1.Gold medal with cup.svg 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[a] 94,5 m 99,5 m 1009,0 pkt (255,5 pkt)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 7.[9]
2012/2013 6.[10]
2013/2014 12.[11]
2014/2015 25.[12]
2015/2016 23.[13]
2016/2017 niesklasyfikowana[14]
2017/2018 niesklasyfikowana[15]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 4 lutego 2012 Austria Hinzenbach Aignerschanze K85 HS 94 90,5 - 114,4 pkt 3. 8,9 pkt Daniela Iraschko
2. 8 marca 2014 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 122,0 m 122,5 m 218,5 pkt 2. 39,1 pkt Sara Takanashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2017/2018

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hizenbach Hizenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
7 10 6 5 7 3 6 7 9 10 18 9 25 422
Sezon 2012/2013
Lillehammer Soczi Soczi Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
10 9 - 16 6 9 5 8 10 10 10 7 5 4 5 9 499
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowski (miasto) Czajkowski (miasto) Sapporo Sapporo Zao Zao Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
26 26 10 12 9 26 38 - - 11 9 19 14 10 22 2 7 11 350
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zao Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
35 14 22 24 32 22 34 - 24 28 9 19 21 105
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zao Zao Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
26 25 29 27 21 26 32 q 26 26 23 11 8 11 28 19 16 160
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstorf Oberstorf Sapporo Sapporo Zao Zao Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
33 q q q - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
q q - - - - - - 35 40 - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2004/2005 48.[16]
2005/2006 27.[17]
2006/2007 39.[18]
2007/2008 26.[19]
2011/2012 6.[20]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Skład zespołu: Urša Bogataj, Ema Klinec, Katja Požun, Špela Rogelj

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Szczepankiewicz: Peter Prevc i Katja Pozun Mistrzami Słowenii. www.skijumping.pl. [dostęp 2012-02-08].
  2. Izjemna vrnitev Avstrijke po poškodbi, Požunova se je poslovila, znane Slovenke za OI (słoweń.). siol.net, 2018-01-28. [dostęp 2018-01-28].
  3. MSP: Katja Požun bronasta! (słoweń.). sloski.si, 28 lutego 2008. [dostęp 2010-09-26].
  4. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-03. [dostęp 2011-12-03].
  5. FIS: Results - 04.02.2012. Hinzenbach (AUT) World Cup, Ladies' HS94 (ang.). www.fis-ski.com. [dostęp 2012-02-05].
  6. Paweł Stawowczyk: MŚJ: Takanashi znów ze złotem!. skokinarciarskie.pl, 2013-01-24. [dostęp 2013-01-24].
  7. FIS Ski Jumping World Cup Ladies presented by Viessmann 5th World Cup Competition Chaikovsky (RUS). fis-ski.com. [dostęp 2014-01-03].
  8. FIS Ski Jumping World Cup Ladies presented by Viessmann 6th World Cup Competition Chaikovsky (RUS). fis-ski.com. [dostęp 2014-01-04].
  9. FIS Ski Jumping World Cup Ladies 2011/2012 - World Cup Standings (ang.). 2012-03-09. [dostęp 2015-01-24].
  10. FIS Ski Jumping World Cup Ladies 2012/2013 - World Cup Standings (ang.). 2013-03-17. [dostęp 2015-01-24].
  11. FIS Ski Jumping World Cup Ladies 2013/2014 - World Cup Standings (ang.). 2014-03-22. [dostęp 2015-01-24].
  12. FIS Ski Jumping World Cup Ladies 2014/2015 - World Cup Standings (ang.). 2015-03-13. [dostęp 2015-03-13].
  13. FIS Ski Jumping World Cup Ladies 2015/2016 - World Cup Standings (ang.). 2016-02-28. [dostęp 2016-03-04].
  14. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  15. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  16. Ladies Continental Cup 2005 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-09-26].
  17. Ladies Continental Cup 2006 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-09-26].
  18. Ladies Continental Cup 2007 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-09-26].
  19. Ladies Continental Cup 2008 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-09-26].
  20. Ladies Continental Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]