Kazimierz Barancewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Barancewicz
podpułkownik saperów podpułkownik saperów
Data urodzenia 15 lipca 1880
Data i miejsce śmierci 24 czerwca 1939
Lwów
Przebieg służby
Lata służby do 1922
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Obóz Warowny „Przemyśl”
Stanowiska szef zarządu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Późniejsza praca urzędnik

Kazimierz Barancewicz herbu Junosza (ur. 15 lipca 1880, zm. 24 czerwca 1939 we Lwowie) – podpułkownik saperów inżynier Wojska Polskiego, urzędnik II Rzeczypospolitej, działacz społeczny.

Grobowiec rodziny Barancewiczów w Sanoku

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Barancewicz urodził się 15 lipca 1880[1][2][a] jako syn Antoniego herbu Junosza (1837–1918, pochodzącego z Wilna inżyniera, oficera armii carskiej, który w 1863 przystąpił do powstańców styczniowych, osiadłego w Stanisławowie gdzie był inżynierem Wydziału Krajowego przez 40 lat oraz założycielem i prezesem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”)[3] i Pelagii z domu Deskur herbu Góra Złotoskalista (1850–1917). Jego prapradziadkiem ze strony matki był pułkownik Jan Jerzy Deskur (zm. 1816)[4]. Jego rodzeństwem byli Stefania, Jan i Helena (1881–1958, po mężu Wiśniewska).

Był uczniem C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie[5][6][7][8], które ukończył w 1901 (w jego klasie był m.in. Roman Hausner)[9]. Ukończył studia z tytułem inżyniera. Został oficerem c. i k. armii. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. 30 stycznia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w budownictwie wojskowym, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[10]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Obozie Warownym „Przemyśl” na stanowisku szefa Zarządu Budowlano-Kwaterunkowego, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 6 pułk saperów[11]. Wiosną 1922 roku został przeniesiony do rezerwy[12]. W rezerwie został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W latach 1923–1924 pozostawał oficerem rezerwy 6 pułku saperów w Przemyślu[13][14]. W 1934 jako podpułkownik inżynier rezerwy pospolitego ruszenia był w oficerskiej kadrze okręgowej nr X jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sanok[15].

W latach 20. wstąpił do służby cywilnej II Rzeczypospolitej[2]. W 1925 jako urzędnik VIII st. sł. został przeniesiony z Okręgowej Dyrekcji Robót Publicznych we Lwowie do Tymczasowego Wydziału Samorządowego we Lwowie[16]. Pod koniec lat 30. przebywał nadal w Przemyślu[17]. Na przełomie lat 20. i 30. w charakterze referendarza pełnił funkcję kierownika Powiatowego Zarządu Drogowego (PZD) w Sanoku[2].

W 1923 został wybrany członkiem wydziału Oddziału Przemyskiego Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie[18]. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, w latach 30. zasiadał w zarządzie Oddziału PTT w Sanoku[19]. Do 1939 był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[20][21][22].

Zmarł 24 czerwca 1939 we Lwowie. Jego żoną była Maria z domu Grzesikowska (1898–1955)[23]. Oboje zostali pochowani w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku. Ich dziećmi byli Pelagia (1919–1986, po mężu Sabramowicz[24]), Krystyna (1922–1952, po mężu Zamorska) i Aleksander[b].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. We wszystkich wojskowych dokumentach ewidencyjnych, a także w cywilnych administracyjnych, jako datę urodzenia Kazimierza Barancewicza wymienia się „15 lipca 1880”. Natomiast na inskrypcji nagrobnej Kazimierza Barancewicza została wskazana data „15 sierpnia 1880” roku.
  2. Aleksander Barancewicz został absolwentem Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 1938 roku: Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2015-05-25].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2015-05-25].
  2. a b c Spis urzędników i funkcjonariuszów niższych władz administracji ogólnej Województwa Lwowskiego według stanu z dnia 31 grudnia 1930 r.. Lwów: 1931, s. 239.
  3. Nekrologia. † Antoni Barancewicz. „Czasopismo Techniczne”, s. 23, nr 3 z 10 lutego 1918. Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie. 
  4. Jan Stefan Deskur h. Góra Złotoskalista. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-05-24].
  5. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum Lwowskiego im. Franciszka Józefa za rok szkolny 1898. Lwów: Fundusz Naukowy, 1898, s. 122.
  6. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum Lwowskiego im. Franciszka Józefa za rok szkolny 1899. Lwów: Fundusz Naukowy, 1899, s. 109.
  7. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum Lwowskiego im. Franciszka Józefa za rok szkolny 1900. Lwów: Fundusz Naukowy, 1900, s. 92.
  8. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum Lwowskiego im. Franciszka Józefa za rok szkolny 1901. Lwów: Fundusz Naukowy, 1901, s. 98.
  9. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum Lwowskiego im. Franciszka Józefa za rok szkolny 1901. Lwów: Fundusz Naukowy, 1901, s. 99.
  10. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 12 lutego 1921 roku, poz. 163.
  11. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 342, 546.
  12. Trzecia lista oficerów rezerwowych WP, dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z dnia 14 kwietnia 1922 roku, s. 22.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 885, 914.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 809, 837.
  15. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 281, 1041.
  16. Część urzędowa. Zmiany personalne. „Czasopismo Techniczne”, s. 233, nr 14 z 25 lipca 1925. Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie. 
  17. Oświadczenie. „Ziemia Przemyska”, s. 4, nr 19 z 7 maja 1927. 
  18. 46. Sprawozdanie Wydziału Głównego Polskiego Towarzystwa Politechnicznego za rok 1923. Sprawozdania Oddziałów. „Czasopismo Techniczne”, s. 50, nr 5 z 10 marca 1924. Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie. 
  19. Jerzy Kapłon: Zarys historii Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Sanoku. cotg.pttk.pl. [dostęp 2015-05-24].
  20. Tadeusz Miękisz: Zarys historii Tow. Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku w 50-tą rocznicę jego istnienia. Sanok: Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, 1939, s. 39.
  21. Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. 2009-11-29. [dostęp 2015-05-24].
  22. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 156. ISBN 978-83-939031-1-5.
  23. Maria Barancewicz urodziła się 26 kwietnia 1898 w Łętkowicach jako córka Aleksandra Grzesikowskiego i Natalii zdomu Kamińskiej, do końca życia mieszkała w Ustrzykach Dolnych, zmarła 14 stycznia 1955 w Krośnie, zob. Księga Zmarłych 1946–1958 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 357 (poz. 8).
  24. Kondolencje dla Marka Sabramowicza z powodu śmierci matki. „Nowiny”, s. 5, Nr 176 z 31 lipca 1986. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]