Kazimierz Busler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Karol Busler
„Karol Magoski”
podpułkownik kawalerii podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1894
Częstochowa
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 1945
Oflag VII A Murnau
Przebieg służby
Lata służby 1914-1945
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 Pułk Ułanów Zasławskich
10 Pułk Ułanów Litewskich
Stanowiska zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku kawalerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi Order Krzyża Orła III Klasy (Estonia)
Odznaka 1 Kompanii Kadrowej Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych

Kazimierz Karol Busler, ps. „Karol Magoski” (ur. 21 stycznia 1894 w Częstochowie, zm. 25 kwietnia 1945 w Murnau) − podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kazimierz Karol Busler urodził się 21 stycznia 1894 roku w Częstochowie, w rodzinie Antoniego i Agnieszki z Pietrzykowskich[1]. Uczył się w szkołach realnych w Częstochowie i Lwowie, a później w gimnazjum Kuropatwińskiego, z którego został usunięty za działalność niepodległościową. Udzielał się w Polskich Drużynach Strzeleckich, uczestniczył w kursie instruktorskim w Nowym Sączu, a następnie został skierowany na Oleandry[2], skąd jako jeden z czterech częstochowian wyruszył 6 sierpnia 1914 roku w składzie 1 kompanii kadrowej do Królestwa Polskiego[3]. Służył w 1 plutonie[1], następnie został 1 lutego 1915 roku przeniesiony do kawalerii[2]. Służył kolejno w trzecim, drugim i pierwszym szwadronie 1 pułku ułanów Legionów Polskich[2]. Od 6 lutego do 1 kwietnia 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu podoficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Był wówczas kapralem[4]. Później został mianowany wachmistrzem[1].

Od listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim[1] w stopniu porucznika[2] jako oficer 1 pułku szwoleżerów. Brał udział w walkach o Wilno w kwietniu 1919 roku.

18 lutego 1928 roku awansował na majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 roku i 34. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[5]. 29 stycznia 1929 roku został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych na stanowisko adiutanta przybocznego ministra, marszałka Polski Józefa Piłsudskiego, z którym był prawdopodobnie spokrewniony[6][7][2][8]. Na podpułkownika awansował ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 roku w korpusie oficerów kawalerii[2][8]. 26 stycznia 1934 roku został przeniesiony do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Personalnego[9]. W 1936 roku został zastępcą dowódcy 5 pułku Ułanów Zasławskich w Ostrołęce. W 1938 roku objął dowództwo 10 pułku Ułanów Litewskich w Białymstoku[1].

W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niewoli niemieckiej pod Kockiem. Zmarł 25 kwietnia 1945 w obozie jenieckim w Murnau[1][10].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Almanach Absolwentów IV L.O. im. H. Sienkiewicza w Częstochowie (pol.). IV Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie. [dostęp 2014-03-11].
  2. a b c d e f Ryszard Stefaniak. Częstochowianie w I Kompanii Kadrowej – cz.2-3. „Głos POLSKICH DRUŻYN STRZELECKICH OKRĘGU STAROPOLSKIEGO W CZĘSTOCHOWIE”. 4/2010. 
  3. Jarosław Sobkowski: Czterech częstochowian 100 lat temu maszerowało z I Kampania Kadrową (pol.). W: Gazeta.pl Częstochowa [on-line]. 2014-03-11. [dostęp 2014-03-11].
  4. CAW ↓, sygn. I.120.1.125 s. 7.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 47.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 13.
  7. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 144, 429.
  8. a b Opis postaci występujących w grze (pol.). [dostęp 2014-03-11].
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 10.
  10. Stefan Majchrowski: Za drutami Murnau. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970, s. 175.
  11. Dekret Wodza Naczelnego L. 3126 z 30 czerwca 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 28, poz. 1113
  12. 6 sierpień: 1914 - 1934, Warszawa: Zarząd Główny Związku Legjonistów Polskich, 1934, s. 19.
  13. Eesti tänab 1919-2000, Tallinn: Eesti Vabariigi Riigikantselei, 2000, ISBN 9985-60-778-3 [dostęp 2014-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-27] (est.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]