Kazimierz Lorenz (1898–1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Władysław Lorenz
major artylerii major artylerii
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1898
Lwów
Data śmierci 21 września 1939
Przebieg służby
Siły zbrojne c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Jednostki 11 Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska dowódca dywizjonu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Kazimierz Władysław Lorenz (23 lutego 1898 we Lwowie, zm. 21 września 1939) – major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 23 lutego 1898 we Lwowie, w rodzinie Leopolda[1]. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej. W 1921 pełnił służbę w załodze Pociągu Pancernego „Bartosz Głowacki”, a jego oddziałem macierzystym był 17 Pułk Piechoty w Rzeszowie[2]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 32. lokatą w korpusie oficerów kolejowych, a jego oddziałem macierzystym był 1 Pułk Kolejowy w Krakowie[3][4]. W 1924 został przeniesiony do 53 Pułku Piechoty w Stryju[5]. 12 kwietnia 1927 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii[6]. Służył w 11 Pułku Artylerii Polowej w Stanisławowie[7][8]. 27 czerwca 1935 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 37. lokatą w korpusie oficerów artylerii[9]. W lipcu tego roku został wyznaczony w 11 pal na stanowisko dowódcy dywizjonu[10], a później przesunięty na stanowisko II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza)[11]. W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji, objął dowództwo II dywizjonu i na jego czele walczył w kampanii wrześniowej[12][13]. 21 września 1939 pod Lwowem dostał się w ręce oddziału sowieckiego i na miejscu został rozstrzelany[14][15].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-01-21]..
  2. Spis oficerów 1921 ↓, s. 71, 742.
  3. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 268.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 981, 995.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 252, 375.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 123.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 385, 169.
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 192, 679.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 71.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 96.
  11. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 729.
  12. Prugar-Ketling 1990 ↓, s. 12.
  13. Zarzycki 2004 ↓, s. 47.
  14. a b Prugar-Ketling 1990 ↓, s. 163.
  15. Zarzycki 2004 ↓, s. 44.
  16. Zarzycki 2004 ↓, s. 45.
  17. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 192.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 14.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]