Kazimierz Podrez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Podrez pseud. "Krukowski" herbu Ogończyk (ur. 1892 w Leplu (woj. witebskie), zm. 25 grudnia 1952 w Workucie) – pracownik policji, zesłaniec.

Syn Teodora i Anastazji. Dzieci: Edward Podrez i Zbigniew Podrez-Kisielewski.

W okresie międzywojennym był przodownikiem Policji Państwowej. W czasie drugiej wojny światowej pracował w Delegaturze Rządu jako archiwista podziemnej policji. W październiku 1944 aresztowany przez NKWD został osądzony i skazany przez trybunał wojskowy w Wilnie na 10 lat ciężkiego obozu. Zginął w Workucie 25 grudnia 1952 za udział w buncie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]