Kazimierz Rodowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Rodowicz
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1885
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1951
Warszawa
profesor nauk inżynieryjnych
Specjalność: budownictwo wodne
Alma Mater Politechnika w Karlsruhe
Profesura 24 lipca 1946
1921-1951
Uczelnia Politechnika Lwowska
Politechnika Warszawska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Kazimierza Rodowicza na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim

Kazimierz Rodowicz (ur. 14 stycznia 1885 w Warszawie, zm. 19 kwietnia 1951 tamże) – polski inżynier budownictwa wodnego. Ojciec Jana Rodowicza „Anody” i Zygmunta (1917-1944), brat inżyniera Stanisława Rodowicza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Otrzymał wykształcenie inżynierskie w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. Naukę kontynuował w Politechnice w Karlsruhe. W latach 1912-1914 pracował w Szkole Politechnicznej we Lwowie. W 1921 podjął pracę w Politechnice Warszawskiej, początkowo jako adiunkt i wykładowca w II Katedrze Budownictwa Wodnego. W 1946 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego oraz został kierownikiem II Katedry.

Od 1921 do 1939 pracował w Głównej Dyrekcji Dróg Wodnych (od 1927 jako dyrektor). We wrześniu 1939 został ewakuowany do Brześcia, gdzie w październiku został aresztowany przez władze radzieckie. Dzięki pomocy przyjaciół został zwolniony i powrócił do Warszawy. Podczas okupacji pracował w Urzędzie Dróg wodnych, jako referent oraz doradca w Radzie Technicznej i w Radzie Komunikacyjnej Ministerstwa Komunikacji.

W latach 20. opracował kompleksowy projekt regulacji Wisły z uwzględnieniem regulacji łożysk poszczególnych jej odcinków i dopływów. Przedstawił projekty budowy portów w Krakowie, Płocku i Poznaniu. Kierował budową Portu Handlowego na Pradze w Warszawie. Prowadził prace projektowo-budowlane w węźle dróg wodnych Żerań-Zegrze oraz wstępne prace projektowe budowy zbiorników wodnych w Czorsztynie, Goczałkowicach i Mianowie na Bystrzycy.

Od 1949 członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta (1928) oraz Złotym Krzyżem Zasługi (1938).

Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Związek Akademików Gdańskich Wisła.

Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie kwatera 228 rząd 1 grób 12[1].

Wybrane publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Typ nabrzeża w porcie śródlądowym (1924)
  • Port handlowy na Wiśle w Warszawie (1926)
  • Zagadnienia regulacji rzek w Polsce (1930)
  • Droga wodna Warszawa-Bałtyk (1932)
  • Ruch wody w korytach naturalnych (1937)
  • Porty Płocka i Włocławka (1938)
  • Uwagi aktualne dotyczące kierunku rozwoju naszych dróg wodnych (1948)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miejsce pochówku. [dostęp 2017-12-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Konarski Kazimierz Rodowicz [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXXI wyd. 1988-1989
  • Biogramy uczonych polskich, Część VII: Nauki o Ziemi i górnicze (pod redakcją Andrzeja Śródki), Ossolineum, Wrocław 1992
  • VI Lista członków Związku Filistrów Korporacji „ZAG Wisła”, 1935 r.