Kazimierz Suski de Rostwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Suski de Rostwo
Rewera
podpułkownik kawalerii podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia 21 września 1891
Krapowce
Data i miejsce śmierci 9 marca 1974
Kraków
Przebieg służby
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki 21 Pułk Ułanów
Stanowiska dowódca pułku kawalerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola

Kazimierz Suski de Rostwo (ur. 21 września 1891 w Krapowcach, zm. 9 marca 1974 w Krakowie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, sportowiec, olimpijczyk z Paryża 1924.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. armii. 1 stycznia 1916 roku został mianowany podporucznikiem rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. 13 pułk piechoty[1].

Od roku 1918 w Wojsku Polskim. W listopadzie 1924 roku został przydzielony z 6 pułku ułanów do 6 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Stanisławowie na stanowisko I oficera sztabu[2]. 11 marca 1926 roku został przydzielony do macierzystego pułku[3]. W 1929 roku został komendantem Szkoły Podoficerów Zawodowych Kawalerii w Jaworowie. W styczniu otrzymał przeniesienie do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu[4]. Od 1936 roku zastępca dowódcy 21 pułku Ułanów Nadwiślańskich. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[5]. Od 13 sierpnia 1939 dowódca tego pułku[6]. Ranny w kampanii wrześniowej. Podczas okupacji niemieckiej żołnierz Armii Krajowej (ps.„Rewera”). Zastępca dowódcy 8 Dywizji Piechoty AK.

Wszechstronny sportowiec. Uprawiał wioślarstwo, szermierkę, strzelanie, pływanie, ale największe sukcesy odnosił w WKKW. Podczas igrzysk olimpijskich w 1924 roku zajął 24 miejsce w indywidualnym Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego oraz 7 miejsce w drużynie.

Zmarł 9 marca 1974 roku w Krakowie[7]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kwatera wojskowa 8, rząd 12, grób 16).

Kazimierz Suski de Rostwo był żonaty z Heleną Dąbrowską (29 czerwca 1929), z którą miał syna Leszka (1930–2007) i córkę Marię Ewę (1936).

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 284, 484.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 120 z 12 listopada 1924 roku, s. 671.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 11 marca 1926 roku, s. 86.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 14.
  5. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 128.
  6. [1] Wołyńska Brygada Kawalerii
  7. Migdał 1974 ↓, s. 6.
  8. Rómmel 1958 ↓, s. 407.
  9. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 77)
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 146, 660.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]