Kazimierz Zakrzewski (elektrotechnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Andrzej Zakrzewski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1938
Łódź
Data i miejsce śmierci 13 września 2016
Łódź
profesor nauk technicznych
Specjalność: maszyny elektryczne i transformatory, elektrodynamika techniczna
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1968 – nauki techniczne
Politechnika Łódzka
Habilitacja 1972 – nauki techniczne
Politechnika Łódzka
Profesura 1983
Funkcja Jednostka PAN Przewodniczący (2003-2011)
Wydział IV – Nauk Technicznych, Komitet Elektrotechniki
Doktor honoris causa
(Politechnika Opolska – 2013)
Uczelnia Politechnika Łódzka
Okres zatrudn. 1960–2013
Prodziekan
Wydział Elektryczny PŁ
Okres spraw. 1981–1987
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Kazimierz Andrzej Zakrzewski (ur. 6 lutego 1938 w Łodzi[1], zm. 13 września 2016 tamże[2]) – polski naukowiec, profesor, którego zainteresowania dotyczyły elektrodynamiki maszyn elektrycznych i transformatorów oraz metod komputerowych stosowanych w procesie modelowania pól elektromagnetycznych występujących w urządzeniach i przetwornikach elektromechanicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył z odznaczeniem XV Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące w Łodzi w 1954 r. Studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej w latach 1954-1959. W 1960 roku został asystentem prof. dr h.c. inż. Eugeniusza Jezierskiego, pracując w Katedrze Maszyn Elektrycznych i Transformatorów Politechniki Łódzkiej. W Politechnice Łódzkiej przepracował nieprzerwanie 54 lata.

Doktorat uzyskał w roku 1968, na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej (promotor doc. dr hab. inż. Janusz Turowski). Habilitował się na macierzystym Wydziale w 1972 r. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1983 r. Profesorem zwyczajnym Politechniki Łódzkiej został w 1992 roku. Prof. Zakrzewski pełnił funkcję Prodziekana ds. Nauki na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej w latach 1981-1987. Był wieloletnim dyrektorem Instytutu Maszyn Elektrycznych i Transformatorów, a następnie Instytutu Mechatroniki i Systemów Informatycznych na Wydziale Elektrotechniki, Elektroniki, Automatyki i Informatyki Politechniki Łódzkiej (1992-2007). Uzyskał godność doktora honoris causa Politechniki Opolskiej (2013). Wypromował 8 doktorów nauk technicznych z których 4 uzyskało tytuły naukowe profesora nauk technicznych.

Prof. Zakrzewski jest autorem ponad 230 publikacji naukowych, opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz w materiałach konferencyjnych. Tematyka publikacji dotyczy elektrodynamiki maszyn elektrycznych i transformatorów, zjawisk polowych w materiałach ferromagnetycznych, modelowania fizycznego i matematycznego urządzeń elektrycznych. Jest współautorem książek: Analiza i synteza pól elektromagnetycznych (pod red. J. Turowskiego, wyd. Ossolineum, 1990) i Computational magnetics (pod red. J. Sykulskiego, wyd. Chappman and Hall, 1991).

Pełnił funkcję Przewodniczącego Komitetu Elektrotechniki Polskiej Akademii Nauk (2003-2011) i Sekcji Maszyn Elektrycznych i Transformatorów tegoż Komitetu (od 1997), oraz Honorowego Przewodniczącego Komitetu Elektrotechniki Polskiej Akademii Nauk. Był wieloletnim Przewodniczącym Rady Naukowej branżowego Instytutu Elektrotechniki w Warszawie (od 1999). Był członkiem Łódzkiego Towarzystwa Naukowego oraz International Compumag Society.

Współpracował wiele lat z fabrykami przemysłu elektromaszynowego w Polsce (m.in. ELTA-Łódź, EMIT-Żychlin, „Dolmel” Wrocław, BOBRME-Komel Katowice) oraz wykonywał ekspertyzy dla przemysłu (Huta Łaziska, Kopalnia Węgla Brunatnego Adamów i in.). Był uczestnikiem staży naukowych w Transformatoren – Union w Bad-Cannstatt, w Instytucie Budowy Transformatorów w Zaporożu na Ukrainie, w Instytucie Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN we Wrocławiu.

Pełnił funkcję Profesor Associe w Universite des Science et Technologies de Lille (Francja, 1990). Wygłaszał wykłady m.in. w Uniwersytetach: Southampton i Strathclyde (Wielka Brytania), Vigo (Hiszpania), Leuven i Liège (Belgia), Pawia (Włochy), na Politechnice w Kijowie oraz w Łotewskiej Akademii Nauk w Rydze.

Był członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych (2000-2012), członkiem Rady Redakcyjnej International Journal for Mathematics and Computation in Electrical and Electronic Engineering COMPEL (Wielka Brytania), kwartalnika PAN Archives of Electrical Engineering oraz wielu Komitetów Konferencji Naukowych zagranicznych i krajowych. Był członkiem Honorowym Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty Krzyż Zasługi,
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej,
  • Odznaka Zasłużonego dla Politechniki Łódzkiej,
  • Odznaka Zasłużonego dla Politechniki Śląskiej,
  • Medal Alessandro Volty Uniwersytetu w Pawii,
  • Złota Odznaka Stowarzyszenia Elektryków Polskich,
  • Medale Stowarzyszenia SEP ( Medale im.: Michała Doliwo-Dobrowolskiego, Eugeniusza Jezierskiego, Pawła Jana Nowackiego, Stanisława Fryze, Józefa Węglarza),
  • Laureat trzech Nagród Ministra za osiągnięcia naukowe,
  • Laureat Nagrody Wydziału IV Nauk Technicznych PAN,
  • Laureat Nagrody Sekretarza Naukowego PAN,
  • Odznaka Honorowa Miasta Gorzowa Wielkopolskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profesor Kazimierz Zakrzewski
  2. Zmarł Kazimierz Zakrzewski (pol.). nekrologi.net. [dostęp 2016-09-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 306.
  • Z. Piotrowski: Wydział Elektrotechniki i Elektroniki. 1995.
  • Kazimierz Zakrzewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]