Kazuo Sakamaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazuo Sakamaki
酒巻和男
ilustracja
Kaigun-shōi podporucznik marynarki Kaigun-shōi
podporucznik marynarki
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1918
Awa (prefektura Tokushima)
Data i miejsce śmierci 29 listopada 1999
Toyota
Przebieg służby
Lata służby 1940–1941
Siły zbrojne Naval Ensign of Japan.svg Japońska Cesarska Marynarka Wojenna
Jednostki HA-19
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
atak na Pearl Harbor
Późniejsza praca Toyota Motor Corporation

Kazuo Sakamaki (jap. 酒巻和男 Sakamaki Kazuo; ur. 8 listopada 1918 w Awie w prefekturze Tokushima, zm. 29 listopada 1999[1]) – podporucznik Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, pierwszy jeniec japoński, który trafił do niewoli amerykańskiej podczas wojny na Pacyfiku.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

W 1940 ukończył Akademię Cesarskiej Marynarki Wojennej. Następnie został skierowany do służby na okrętach podwodnych.

Był jednym z dziesięciu marynarzy (pięciu oficerów i pięciu podoficerów) tworzących dwuosobowe załogi miniaturowych okrętów podwodnych typu „Ko-hyoteki”, które podczas japońskiego nalotu na Pearl Harbor miały zaatakować tamtejszą bazę US Navy. W trakcie akcji zginął jego współzałogant Kiyoshi Inagaki, zaś ich okręt HA-19 osiadł na mieliźnie na Waimanalo Beach. Sakamaki podjął próbę zniszczenia jednostki, lecz ładunki wybuchowe nie eksplodowały. W rezultacie został odnaleziony i ujęty, stając się pierwszym jeńcem japońskim, który trafił do niewoli amerykańskiej podczas II wojny światowej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]