Keith Thurman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Keith Thurman
Pseudonim One Time
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1988
Clearwater Floryda
Obywatelstwo Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Wzrost 175 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa półśredniej
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 31
Zwycięstwa 29
Przez nokauty 22
Porażki 1
Remisy 0
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 20 lipca 2019.

Keith Thurman (ur. 23 listopada 1988 w Clearwater na Florydzie) – amerykański bokser wagi półśredniej, były mistrz świata organizacji WBC i WBA wagi półśredniej.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą amatorską walkę, Thurman stoczył w 1997 roku, Jego trenerem był Benjamin Getty. Thurman zakończył amatorską karierę, notując 101. zwycięstw, 76. razy zwyciężając przez nokaut.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

23 lipca 2010 w Kalifornii, Thurman pokonał przez nokaut w drugiej rundzie niepokonanego Kubańczyka Stalinna Lopeza (7-0-0).

26 listopada 2012 w Kalifornii, Keith Thurman wygrał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie z Portorykańczykiem Carlosem Quintaną (29-3-0.

Keith Thurman vs. Diego Gabriel Cháves[edytuj | edytuj kod]

27 lipca 2013 w AT&T Center w San Antonio w Texasie Amerykanin, prowadząc na punkty u wszystkich trzech sędziów (87:83 87:83 86:84), znokautował Argentyńczyka w 10. rundzie, zdobywając tymczasowy tytuł mistrza świata WBA wagi półśredniej[1].

13 grudnia 2014 na gali w MGM Grand, tymczasowy mistrz świata WBA Thurman obronił pas, pokonując jednogłośnie na punkty Włocha Leonarda Bundu. Wszyscy trzej sędziowie wypunktowali walkę 120:107 dla Amerykanina[2].

7 marca 2015 na gali w MGM Grand w Las Vegas wygrał na punty na dystansie dwunastu rund 120:107, 118:109 i 118:108 z rodakiem Robertem Guerrero (32-3-1, 18 KO) broniąc po raz pierwszy tytuł mistrza świata WBA World w limicie 147 funtów. W trzeciej rundzie pięściarze zderzyli się głowami, przez co po walce Thurman został przewieziony do szpitala[3].

11 lipca 2015 w PBC w Tampa na Florydzie pokonał rodaka Luisa Collazo (36-7, 19 KO). Po siódmej rundzie, w przerwie Collazo wycofać się z dalszej walki[4].

26 czerwca 2016 na Brooklynie po doskonałych dwunastu rundach pokonał Shawna Portera (26-2-1, 16 KO), broniąc tytuł mistrza świata wagi półśredniej federacji WBA. Sędziowie punktowali 115:113.

4 marca 2017 roku w Barclays Centre w Nowym Jorku zmierzył się w walce o pasy WBC i WBA wagi półśredniej z Dannym Garcią (33-0, 18 KO). Po dwunastu rundach sędziowie niejednogłośnie wskazali jego zwycięstwo 116-112, 113-115, 115-113.

26 stycznia 2019 roku wrócił na ring po niemal dwóch latach przerwy i pokonał na punkty (117-109, 115-111, 113-113) swojego rodaka Josesito Lopeza. Dzięki temu zachował mistrzowski pas organizacji WBA w wadze półśredniej.

20 lipca 2019 w MGM Grand w Las Vegas przegrał niejednogłośnie na punkty (114-113, 112-115, 112-115) z Filipińczykiem Mannym Pacquiao (62-7-2, 39 KO) i stracił tytuł WBA Super w wadze półśredniej.

Lista walk zawodowych[edytuj | edytuj kod]

Statystyka stoczonych walk zawodowych
Zwycięstw: 29 (KO – nokautów: 22, walk zakończonych na punkty: 7)
Przegranych: 1 (KO – nokautów: 0, walk zakończonych na punkty: 1)
Remisów: 0
Nieodbytych: 1
Rezultat Bilans Przeciwnik Typ Runda, czas Data Miejsce Uwagi
Porażka 29-1 (1) Filipiny Manny Pacquiao SD 12 20 lipca 2019 Stany Zjednoczone MGM Grand Hotel & Casino, Las Vegas, Nevada Utrata tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 29-0 (1) Stany Zjednoczone Josesito López MD 12 26 stycznia 2019 Stany Zjednoczone Barclays Center, Brooklyn, Nowy Jork Obrona tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 28-0 (1) Stany Zjednoczone Danny Garcia SD 12 4 marca 2017 Stany Zjednoczone Barclays Center, Brooklyn, Nowy Jork Obrona tytułu WBA wagi półśredniej, zdobycie tytułu WBC
Zwycięstwo 27-0 (1) Stany Zjednoczone Shawn Porter UD 12 25 czerwca 2016 Stany Zjednoczone Barclays Center, Brooklyn, Nowy Jork Obrona tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 26-0 (1) Stany Zjednoczone Luis Collazo RTD 7 (12), 3:00 11 lipca 2015 Stany Zjednoczone USF Sun Dome, Tampa, Floryda Obrona tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 25-0 (1) Stany Zjednoczone Robert Guerrero UD 12 7 marca 2015 Stany Zjednoczone MGM Grand Hotel & Casino, Las Vegas, Nevada Obrona tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 24-0 (1) Włochy Leonard Bundu UD 12 13 grudnia 2014 Stany Zjednoczone MGM Grand Hotel & Casino, Las Vegas, Nevada Obrona tymczasowego tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 23-0 (1) Meksyk Julio Díaz RTD 3 (12), 3:00 26 kwietnia 2014 Stany Zjednoczone StubHub Center, Carson, Kalifornia Obrona tymczasowego tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 22-0 (1) Meksyk Jesús Soto Karass TKO 9 (12), 2:21 14 grudnia 2013 Stany Zjednoczone AT&T Center, San Antonio, Teksas Obrona tymczasowego tytułu WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 21-0 (1) Argentyna Diego Gabriel Cháves KO 10 (12), 0:28 27 lipca 2013 Stany Zjednoczone AT&T Center, San Antonio, Teksas Zdobył tymczasowy tytuł WBA wagi półśredniej
Zwycięstwo 20-0 (1) Słowenia Jan Zaveck UD 12 9 marca 2013 Stany Zjednoczone Barclays Center, Brooklyn, Nowy Jork Zdobył tytuł WBO Inter-Continental wagi półśredniej
Zwycięstwo 19-0 (1) Portoryko Carlos Quintana TKO 4 (10), 2:19 24 listopada 2012 Stany Zjednoczone Citizens Business Bank Arena, Ontario, Kalifornia Zdobył tytuł WBO NABO Light middleweight
Zwycięstwo 18-0 (1) Meksyk Orlando Lora TKO 6 (10), 1:37 21 lipca 2012 Stany Zjednoczone U.S. Bank Arena, Cincinnati, Ohio
Zwycięstwo 17-0 (1) Stany Zjednoczone Brandon Hoskins TKO 3 (8), 0:25 5 maja 2012 Stany Zjednoczone MGM Grand Hotel & Casino, Las Vegas, Nevada
Zwycięstwo 16-0 (1) Stany Zjednoczone Christopher Fernandez TKO 1 (8), 2:50 25 lutego 2012 Stany Zjednoczone Scottrade Center, St. Louis, Missouri
Zwycięstwo 15-0 (1) Stany Zjednoczone Favio Medina TKO 4 (8), 2:34 27 listopada 2010 Stany Zjednoczone MGM Grand Hotel & Casino, Las Vegas, Nevada
Zwycięstwo 14-0 (1) Stany Zjednoczone Quandray Robertson KO 3 (6), 2:40 23 lipca 2010 Stany Zjednoczone Staples Center, Los Angeles, Kalifornia
Zwycięstwo 13-0 (1) Kuba Stalinn Lopez KO 2 (6), 1:17 18 września 2010 Stany Zjednoczone Pechanga Resort & Casino, Temecula, Kalifornia
Zwycięstwo 12-0 (1) Peru Leonardo Rojas TKO 2 (8), 2:07 28 listopada 2009 Kanada Pepsi Coliseum, Quebec, Quebec
Zwycięstwo 11-0 (1) BrazyliaEdvan Dos Santos Barros UD 8 6 listopada 2009 Stany Zjednoczone Hyatt Regency, Tampa, Floryda
Zwycięstwo 10-0 (1) Stany Zjednoczone Travis Hartman TKO 2 (6), 1:00 14 sierpnia 2009 Stany Zjednoczone Desert Diamond Casino, Tucson, Arizona
Zwycięstwo 9-0 (1) Stany Zjednoczone Marteze Logan TKO 3 (6), 0:46 26 czerwca 2009 Stany Zjednoczone Desert Diamond Casino, Tucson, Arizona
NC 8-0 (1) Meksyk Francisco Garcia NC 1 (6) 4 kwietnia 2009 Stany Zjednoczone Frank Erwin Center, Austin, Teksas
Zwycięstwo 8-0 Stany Zjednoczone Marcus Luck TKO 1 (6), 1:53 7 listopada 2008 Stany Zjednoczone A La Carte Event Pavilion, Tampa, Floryda
Zwycięstwo 7-0 Jamajka Omar Bell KO 1 (6), 2:01 15 sierpnia 2018 Stany Zjednoczone A La Carte Event Pavilion, Tampa, Floryda
Zwycięstwo 6-0 Stany Zjednoczone Jason Jordan KO 1 (6), 2:34 27 czerwca 2008 Stany Zjednoczone A La Carte Event Pavilion, Tampa, Floryda
Zwycięstwo 5-0 Stany Zjednoczone Jessie Davis KO 1 (4), 2:49 9 maja 2008 Stany Zjednoczone A La Carte Event Pavilion, Tampa, Floryda
Zwycięstwo 4-0 Portoryko Carlos Pena TKO 1 (4), 1:31 5 kwietnia 2008 Stany Zjednoczone Hilton Bayfront, St. Petersburg, Floryda
Zwycięstwo 3-0 Stany Zjednoczone Brandon Buchanon KO 1 (4), 1:08 14 marca 2008 Stany Zjednoczone A La Carte Event Pavilion, Tampa, Floryda
Zwycięstwo 2-0 Stany Zjednoczone Tramiane Boone KO 1 (4), 0:22 18 stycznia 2008 Stany Zjednoczone A La Carte Event Pavilion, Tampa, Floryda
Zwycięstwo 1-0 Panama Kensky Rodney TKO 1 (4), 2:03 9 listopada 2007 Stany Zjednoczone A La Carte Event Pavilion, Tampa, Floryda debiut zawodowy

TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD – niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Keith Thurman vs Diego Chaves - full fight. You Tube, 24 lipca 2014. [dostęp 16 stycznia 2015].
  2. Keith Thurman wygrał na punkty, kibice gwizdali (pol.). sport.interia.pl, 14.12.2014. [dostęp 2015-01-04].
  3. "Thurman trafił do szpitala" (pol.). Bokser.org, 7 marca 2015. [dostęp 8 marca 2015].
  4. Thurman był w tarapatach, ale zastpował Collazo (pol.). Bokser.org, 7 marca 2015. [dostęp 12 lipca 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]