Ken Flach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ken Flach
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1963
Saint Louis
Data śmierci 12 marca 2018
Wzrost 185 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1983
Zakończenie kariery 1996
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 56 (9 grudnia 1985)
Australian Open 3R (1983, 1987)
Roland Garros 1R (1986, 1988)
Wimbledon 3R (1986–1989)
US Open 4R (1987)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 34
Najwyżej w rankingu 1 (14 października 1985)
Australian Open SF (1987)
Roland Garros QF (1985, 1986, 1988)
Wimbledon W (1987, 1988)
US Open W (1985, 1993)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Seul 1988 tenis ziemny
(gra podwójna)

Ken Flach, właśc. Kenneth Eliot Flach (ur. 24 maja 1963 w Saint Louis[1], zm. 12 marca 2018[2]) – amerykański tenisista, złoty medalista olimpijski z Seulu (1988), czterokrotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w deblu i dwukrotny triumfator rozgrywek miksta, lider rankingu deblowego ATP World Tour. Największe sukcesy osiągał wspólnie z Robertem Seguso.

Jego młodszy brat Doug również był profesjonalnym tenisistą.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Flach triumfował w 34 zawodach deblowych: 29 razy w parze z Robertem Seguso, 3 razy wspólnie z Rickiem Leachem i po razie z Toddem Witskenem oraz Janem Apellem.

Para Flach–Seguso wygrywała m.in. w wielkoszlemowych Wimbledonie (1987 i 1988) i US Open (1985). Na kortach w Nowym Jorku Amerykanie osiągnęli także finały w latach 1987 i 1989. W 1988 roku podczas igrzysk olimpijskich w Seulu debel zdobył złoty medal w rywalizacji gry podwójnej.

Razem z Leachem zwyciężył podczas US Open w sezonie 1993.

Wspólnie z Kathy Jordan wygrał w 1986 roku French Open i Wimbledon w rozgrywkach gry mieszanej.

W latach 1985–1991 reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa – w 13 meczach deblowych odniósł 11 zwycięstw.

Przez 5 tygodni, na przełomie 1985 i 1986 roku, był liderem rankingu ATP deblistów. W rankingu singlowym najwyżej notowany na 56. pozycji (9 grudnia 1985).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna (2–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 8 czerwca 1986 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Kathy Jordan Związek Południowej Afryki Rosalyn Fairbank
Australia Mark Edmondson
3:6, 7:6(3), 6:3
Zwycięzca 2. 6 lipca 1986 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Kathy Jordan Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
Szwajcaria Heinz Günthardt
6:3, 7:6(7)

Gra podwójna (34–24)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 listopada 1983 Tajpej Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia Wally Masur
Australia Kim Warwick
6:7, 4:6
Zwycięzca 1. 27 maja 1984 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia John Alexander
Stany Zjednoczone Mike Leach
3:6, 6:3, 6:4
Finalista 2. 15 lipca 1984 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia David Graham
Australia Laurie Warder
4:6, 6:7
Zwycięzca 2. 22 lipca 1984 Boston Ceglana Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Gary Donnelly
Portoryko Ernie Fernández
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 12 sierpnia 1984 Indianapolis Ceglana Stany Zjednoczone Robert Seguso Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
7:6, 7:5
Zwycięzca 4. 16 września 1984 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Polska Wojciech Fibak
Stany Zjednoczone Sandy Mayer
4:6, 6:4, 6:3
Zwycięzca 5. 28 października 1984 Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia Mark Edmondson
Australia Paul McNamee
6:7, 6:3, 7:5
Zwycięzca 6. 5 listopada 1984 Tajpej Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Drew Gitlin
Stany Zjednoczone Henry Pfister
6:1, 6:7, 6:2
Zwycięzca 7. 6 stycznia 1985 Londyn Masters WCT Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
6:3, 3:6, 6:3, 6:0
Finalista 3. 24 lutego 1985 La Quinta Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
6:3, 6:7, 3:6
Zwycięzca 8. 31 marca 1985 Fort Myers Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Sammy Giammalva Jr.
Stany Zjednoczone David Pate
3:6, 6:3, 6:3
Finalista 4. 7 kwietnia 1985 Chicago Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Johan Kriek
Francja Yannick Noah
6:3, 6:4, 5:7, 1:6, 4:6
Zwycięzca 9. 12 maja 1985 Forest Hills Ceglana Stany Zjednoczone Robert Seguso Brazylia Givaldo Barbosa
Stany Zjednoczone Ivan Kley
7:5, 6:2
Finalista 5. 19 maja 1985 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Robert Seguso Szwecja Anders Järryd
Szwecja Mats Wilander
6:4, 3:6, 2:6
Zwycięzca 10. 16 czerwca 1985 Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia Pat Cash
Australia John Fitzgerald
3:6, 6:3, 16–14
Zwycięzca 11. 28 lipca 1985 Indianapolis Ceglana Stany Zjednoczone Robert Seguso Czechosłowacja Pavel Složil
Australia Kim Warwick
6:4, 6:4
Finalista 6. 11 sierpnia 1985 Stratton Mountain Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate
6:3, 6:7, 6:7
Zwycięzca 12. 18 sierpnia 1985 Montreal Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
5:7, 7:6, 6:3
Zwycięzca 13. 8 września 1985 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Francja Henri Leconte
Francja Yannick Noah
6:7, 7:6, 7:6, 6:0
Zwycięzca 14. 27 października 1985 Tokio Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate
4:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 15. 9 lutego 1986 Memphis Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Francja Guy Forget
Szwecja Anders Järryd
6:4, 4:6, 7:6
Zwycięzca 16. 30 marca 1986 Chicago Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Związek Południowej Afryki Eddie Edwards
Paragwaj Francisco González
6:0, 7:5
Zwycięzca 17. 19 października 1986 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Matt Anger Stany Zjednoczone Jimmy Arias
Stany Zjednoczone Greg Holmes
6:2, 6:3
Finalista 7. 8 marca 1987 Key Biscayne Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Paul Annacone
Związek Południowej Afryki Christo Van Rensburg
2:6, 4:6, 4:6
Finalista 8. 26 kwietnia 1987 Seul Twarda Stany Zjednoczone Jim Grabb Stany Zjednoczone Eric Korita
Stany Zjednoczone Mike Leach
7:6, 1:6, 5:7
Zwycięzca 18. 5 lipca 1987 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Robert Seguso Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 6:7, 7:6, 6:1, 6:4
Finalista 9. 19 lipca 1987 Livingston Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Gary Donnelly
Stany Zjednoczone Greg Holmes
6:7, 3:6
Zwycięzca 19. 23 sierpnia 1987 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Steve Denton
Australia John Fitzgerald
7:5, 6:3
Finalista 10. 13 września 1987 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
6:7, 2:6, 6:4, 7:5, 6:7
Finalista 11. 15 listopada 1987 Wembley Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Czechosłowacja Miloslav Mečíř
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
5:7, 4:6
Finalista 12. 11 grudnia 1987 Londyn Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Czechosłowacja Miloslav Mečíř
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
4:6, 5:7, 7:6, 3:6
Finalista 13. 28 marca 1988 Key Biscayne Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:7, 1:6, 5:7
Zwycięzca 20. 13 czerwca 1988 Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Robert Seguso Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
6:2, 7:6
Zwycięzca 21. 4 lipca 1988 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:4, 2:6, 6:4, 7:6(3)
Finalista 14. 7 sierpnia 1988 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
4:6, 3:6
Zwycięzca 22. 14 sierpnia 1988 Toronto Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Wielka Brytania Andrew Castle
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
7:6, 6:3
Zwycięzca 23. 1 października 1988 Seul Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:3, 6:4, 6:7(5), 6:7(1), 9:7
Zwycięzca 24. 13 listopada 1988 Wembley Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Martin Davis
Australia Brad Drewett
7:5, 6:2
Finalista 15. 20 listopada 1988 Detroit Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
4:6, 1:6
Zwycięzca 25. 23 kwietnia 1989 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Kevin Curren
Stany Zjednoczone David Pate
7:6, 7:6
Zwycięzca 26. 20 sierpnia 1989 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
6:4, 6:4
Finalista 16. 10 września 1989 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone John McEnroe
Australia Mark Woodforde
4:6, 6:4, 3:6, 3:6
Finalista 17. 8 października 1989 Orlando Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Tim Pawsat
5:7, 7:5, 4:6
Finalista 18. 24 marca 1991 Miami Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Związek Południowej Afryki Wayne Ferreira
Związek Południowej Afryki Piet Norval
7:5, 6:7, 2:6
Zwycięzca 27. 5 maja 1991 Tampa Ceglana Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone David Pate
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:7, 6:4, 6:1
Finalista 19. 21 lipca 1991 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate
4:6, 2:6
Zwycięzca 28. 11 sierpnia 1991 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:7, 6:4, 7:5
Zwycięzca 29. 18 sierpnia 1991 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Robert Seguso Stany Zjednoczone Kent Kinnear
Stany Zjednoczone Sven Salumaa
7:6, 6:4
Finalista 20. 24 listopada 1991 Johannesburg Twarda (hala) Stany Zjednoczone Robert Seguso Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
4:6, 4:6, 6:2, 4:6
Zwycięzca 30. 22 marca 1992 Miami Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Stany Zjednoczone Kent Kinnear
Stany Zjednoczone Sven Salumaa
6:4, 6:3
Finalista 21. 19 lipca 1992 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Stany Zjednoczone Bret Garnett
Stany Zjednoczone Jared Palmer
2:6, 3:6
Zwycięzca 31. 11 kwietnia 1993 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Kanada Glenn Michibata
Stany Zjednoczone David Pate
2:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 32. 20 czerwca 1993 Manchester Trawiasta Stany Zjednoczone Rick Leach Związek Południowej Afryki Stefan Kruger
Kanada Glenn Michibata
6:4, 6:1
Finalista 22. 22 sierpnia 1993 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Todd Martin
4:6, 4:6
Zwycięzca 33. 11 września 1993 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Rick Leach Czechy Martin Damm
Czechy Karel Nováček
6:7, 6:4, 6:2
Zwycięzca 34. 27 lutego 1994 Scottsdale Twarda Szwecja Jan Apell Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Australia Sandon Stolle
6:0, 6:4
Finalista 23. 15 maja 1994 Coral Springs Ceglana Francja Stéphane Simian Związek Południowej Afryki Lan Bale
Nowa Zelandia Brett Steven
3:6, 5:7
Finalista 24. 12 maja 1996 Pinehurst Ceglana Stany Zjednoczone David Wheaton Australia Pat Cash
Australia Patrick Rafter
2:6, 3:6

Starty wielkoszlemowe (gra podwójna)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1991 1993 1994 1995 1996 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 3R 2R SF QF 1R 0 / 5 8–5
French Open 1R QF QF QF 2R 2R 2R 2R 1R 1R 1R 0 / 11 13–11
Wimbledon 3R 1R QF W W SF QF 3R 3R 2R 2R 1R 1R 2 / 13 30–11
US Open 1R 2R W F SF F 3R SF 2R W 1R QF 1R 2 / 13 37–10
Bilans spotkań 2–2 3–4 9–2 6–2 14–2 13–2 9–2 6–2 7–3 4–3 8–2 4–4 3–3 0–4 N/A 88–37

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     –, nie startował w turnieju głównym

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ken Flach Bio, Stats, and Results, Sports-Refence.com [dostęp 2015-07-28] (ang.).
  2. Tennis: Former Olympic doubles champion Flach dies, aged 54, reuters.com (dostęp: 13 marca 2018).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]