Kersti Kaljulaid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kersti Kaljulaid
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1969
Tartu
Prezydent Estonii
Okres od 10 października 2016
Poprzednik Toomas Hendrik Ilves

Kersti Kaljulaid (ur. 30 grudnia 1969[1] w Tartu[2]) – estońska urzędniczka państwowa, członkini Europejskiego Trybunału Obrachunkowego. Od 2016 prezydent Estonii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1992 została absolwentką biologii na Uniwersytecie w Tartu, specjalizując się w genetyce. W 2001 na tej samej uczelni uzyskała dyplom ukończenia studiów typu MBA[2].

W latach 90. pracowała jako menedżer ds. sprzedaży w państwowym operatorze telekomunikacyjnym Eesti Telefon, a następnie w sektorze bankowym[3]. W latach 1999–2002 była doradcą ds. ekonomicznych w gabinecie premiera Marta Laara[2], w 2001 wstąpiła do kierowanego przez niego Związku Ojczyźnianego[4]. Od 2002 do 2004 zajmowała stanowisko dyrektora elektrowni Iru, wchodzącej w skład grupy energetycznej Eesti Energia[2]. W tym samym czasie była wśród prowadzących cotygodniowy program publicystyczny na antenie stacji radiowej Kuku Raadio[4].

W maju 2004 została estońskim przedstawicielem w Europejskim Trybunale Obrachunkowym[2]. Drugą sześcioletnią kadencję zakończyła w maju 2016. Kontynuowała jednak prace w trybunale, gdyż estoński rząd nie był w stanie wskazać jej następcy[5].

W sierpniu 2016 estoński parlament w trzech turach głosowania nie był w stanie wybrać nowego prezydenta, który zastąpiłby kończącego drugą kadencję Toomasa Hendrika Ilvesa. We wrześniu nie udało się wyłonić jego następcy również w dwóch głosowaniach przeprowadzonych w kolegium wyborców[6], co skutkowało ponownym rozpoczęciem procedury wyborczej. Zebrane kolegium parlamentu, składające się z przedstawicieli wszystkich ugrupowań parlamentarnych, zaproponowało wówczas kandydaturę Kersti Kaljulaid na urząd prezydenta, co pozwoliłoby zapobiec kryzysowi politycznemu[7]. Podpisy pod jej kandydaturą złożyło 90 ze 101 deputowanych do Riigikogu (wszyscy posłowie RE, SDE, IRL i EVA oraz 23 z 27 posłów KE)[1].

3 października 2016 Zgromadzenie Państwowe wybrało ją na prezydenta, otrzymała 81 głosów za przy 17 głosach wstrzymujących się[8]. Urząd ten objęła 10 października 2016[9]. W 2018 w związku z remontem siedziby prezydenta w Tallinie na miesiąc przeprowadziła się do Narwy. Jak stwierdziła, tym gestem chciała podkreślić, że miasto to, będące największym skupiskiem mniejszości rosyjskojęzycznej w Estonii, jest integralną częścią państwa[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie zamężna, ma czwórkę dzieci[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kersti Kaljulaid seati 90 toetusallkirjaga üles ametlikuks presidendikandidaadiks (est.). delfi.ee, 30 września 2016. [dostęp 2016-10-02].
  2. a b c d e Kersti Kaljulaid (ang.). eca.europa.eu. [dostęp 2016-10-02].
  3. Kersti Kaljulaid (est.). etis.ee. [dostęp 2016-10-02].
  4. a b Kes on Kersti Kaljulaid? (est.). postimees.ee, 27 września 2016. [dostęp 2016-10-02].
  5. Kaljulaid: viivitus teeb kontrollikoja töö keerulisemaks, kuid tuleme toime (est.). postimees.ee, 29 kwietnia 2016. [dostęp 2016-10-02].
  6. Postimehe otseblogi ja saade Estoniast: president jäi jälle valimata! (est.). postimees.ee, 24 września 2016. [dostęp 2016-10-02].
  7. Vanematekogu tegi ettepaneku esitada presidendikandidaadiks Kersti Kaljulaid (est.). err.ee, 27 września 2016. [dostęp 2016-10-02].
  8. Kersti Kaljulaid sai 81 häälega uueks Eesti presidendiks (est.). err.ee, 1 października 2016. [dostęp 2016-10-03].
  9. President Kersti Kaljulaid takes oath of office (ang.). err.ee, 10 października 2016. [dostęp 2016-10-10].
  10. Prezydent Estonii przeprowadziła się do rosyjskojęzycznej Narwy. Koledzy z Łotwy popierają gest, ale nie będą go naśladować. Studium Europy Wschodniej UW, 30 stycznia 2018. [dostęp 2018-02-21].
  11. Genetyk i finansistka, matka i babcia. Kim jest nowa prezydent Estonii?. tvn24.pl, 3 października 2016. [dostęp 2016-10-03].