Kevin Anderson (tenisista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy tenisisty. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Kevin Anderson
Ilustracja
Kevin Anderson w 2017
Państwo  Południowa Afryka
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1986
Johannesburg
Wzrost 203 cm
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2007
Trener Neville Godwin (2014–2017)
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 5 (16 lipca 2018)
Australian Open 4R (2013–2015)
Roland Garros 4R (2013, 2014, 2017, 2018)
Wimbledon F (2018)
US Open F (2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 58 (17 listopada 2014)
Australian Open 3R (2013)
Roland Garros 1R (2011)
Wimbledon QF (2008)
US Open 2R (2010)

Kevin Anderson (ur. 18 maja 1986 w Johannesburgu) – południowoafrykański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W roku 2007 Anderson rozpoczął karierę zawodową. Początkowo startował w zawodach kategorii ITF Futures oraz ATP Challenger Tour. W rozgrywkach z cyklu ATP World Tour wygrał pięć tytułów. Anderson jest również trzynastokrotnym finalistą rozgrywek ATP World Tour, w tym US Open 2017 i Wimbledonu 2018.

Jako deblista Anderson wygrał jedne zawody kategorii ATP World Tour z czterech rozegranych finałów.

W roku 2008 Anderson reprezentował RPA w Pucharze Davisa. Odniósł wówczas pięć zwycięstw oraz jedną porażkę. Pokonał m.in. Jarkko Nieminena w rundzie przeciwko Finlandii. W 2011 roku zespół RPA z Andersonem w składzie był bliski awansu do grupy światowej, najwyższej klasy w turnieju. Południowoafrykańczycy przegrali w play-offach z Chorwacją 1:4, a Anderson zdobył dla drużyny punkt po zwycięstwie nad Ivanem Dodigiem.

W 2008 roku Anderson zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Z gry pojedynczej odpadł w II rundzie wyeliminowany przez Nicolasa Kiefera. Z gry podwójnej, w której tworzył parę z Jeffem Coetzeem, w I rundzie przegrał z parą Nicolás AlmagroDavid Ferrer.

W rankingu gry pojedynczej Anderson najwyżej był na 6. miejscu (16 lipca 2018), a w klasyfikacji gry podwójnej na 58. pozycji (17 listopada 2014).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (5–13)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 9 marca 2008 Las Vegas Twarda Stany Zjednoczone Sam Querrey 6:4, 3:6, 4:6
Zwycięzca 1. 6 lutego 2011 Johannesburg Twarda Indie Somdev Devvarman 4:6, 6:3, 6:2
Zwycięzca 2. 4 marca 2012 Delray Beach Twarda Australia Marinko Matošević 6:4, 7:6(2)
Finalista 2. 12 stycznia 2013 Sydney Twarda Australia Bernard Tomic 3:6, 7:6(2), 3:6
Finalista 3. 14 kwietnia 2013 Casablanca Ceglana Hiszpania Tommy Robredo 6:7(6), 6:4, 3:6
Finalista 4. 28 lipca 2013 Atlanta Twarda Stany Zjednoczone John Isner 7:6(3), 6:7(2), 6:7(2)
Finalista 5. 23 lutego 2014 Delray Beach Twarda Chorwacja Marin Čilić 6:7(6), 7:6(7), 4:6
Finalista 6. 1 marca 2014 Acapulco Twarda Bułgaria Grigor Dimitrow 6:7(1), 6:3, 6:7(5)
Finalista 7. 15 lutego 2015 Memphis Twarda (hala) Japonia Kei Nishikori 4:6, 4:6
Finalista 8. 21 czerwca 2015 Londyn Trawiasta Wielka Brytania Andy Murray 3:6, 4:6
Zwycięzca 3. 29 sierpnia 2015 Winston-Salem Twarda Francja Pierre-Hugues Herbert 6:4, 7:5
Finalista 9. 6 sierpnia 2017 Waszyngton Twarda Niemcy Alexander Zverev 4:6, 4:6
Finalista 10. 10 września 2017 US Open, Nowy Jork Twarda Hiszpania Rafael Nadal 3:6, 3:6, 4:6
Finalista 11. 6 stycznia 2018 Pune Twarda Francja Gilles Simon 6:7(4), 2:6
Zwycięzca 4. 18 lutego 2018 Nowy Jork Twarda (hala) Stany Zjednoczone Sam Querrey 4:6, 6:3, 7:6(1)
Finalista 12. 3 marca 2018 Acapulco Twarda Argentyna Juan Martín del Potro 4:6, 4:6
Finalista 13. 15 lipca 2018 Wimbledon, Londyn Trawiasta Serbia Novak Đoković 2:6, 2:6, 6:7(3)
Zwycięzca 5. 28 października 2018 Wiedeń Twarda (hala) Japonia Kei Nishikori 6:3, 7:6(3)

Gra podwójna (1–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 19 lutego 2012 San José Twarda (hala) Niemcy Frank Moser Belgia Xavier Malisse
Bahamy Mark Knowles
4:6, 6:1, 5–10
Finalista 2. 19 lutego 2012 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Sam Querrey Filipiny Treat Huey
Wielka Brytania Dominic Inglot
6:7(7), 7:6(9), 5–10
Zwycięzca 1. 1 marca 2014 Acapulco Twarda Australia Matthew Ebden Hiszpania Feliciano López
Białoruś Maks Mirny
6:3, 6:3
Finalista 3. 26 października 2014 Walencja Twarda (hala) Francja Jérémy Chardy Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
4:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]