Kia Pride (1987)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejskiego modelu na rynki globalne z lat 1987–2000. Zobacz też: Kia Pride (2005) – miejski model na rynek południowokoreański z lat 2005–2017.
Kia Pride
Kia Beta
Ilustracja
Kia Pride przed liftingiem
Inne nazwy Guangdong Pride
Kia Classic
Kia Pride Y
Producent Kia
Zaprezentowany Marzec 1987
Okres produkcji 1987 – 2000 (Korea)
1998 – 2002 (Egipt)
1997 – 2003 (Chiny)
2000 – 2004 (Pakistan)
Miejsce produkcji Korea Południowa Ulsan
Egipt Kair
Filipiny Parañaque
Zhuhai
Jiangsu
Pakistan Karaczi
Następca Kia Avella
(Korea Południowa)
Kia Rio
(Europa i Ameryka Pd.)
Dane techniczne
Segment B
Typy nadwozia 3 i 5-drzwiowy hatchback
4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
2-drzwiowy van
Skrzynia biegów 4 i 5-biegowa manualna
3-biegowa automatyczna
Napęd przedni
Długość 3565 mm
(Hatchback 3D)
3615 mm
(Hatchback 5D)
3940 mm
(Sedan i Kombi)
Szerokość 1605 mm
Wysokość 1460 mm
Rozstaw osi 2295-2345 mm
Masa własna 793–848 kg
Zbiornik paliwa 37 l
Liczba miejsc 2-5
Bagażnik 205-510 l (5D)
384-1083 l (Kombi)
Ładowność 445 kg
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Ford Festiva
Mazda 121
SAIPA Saba
SAIPA Nasim
SAIPA Nasim Safari
Pokrewne SAIPA 111
SAIPA 131/132
SAIPA 141
SAIPA 151
Konkurencja Daewoo Tico
Fiat Uno
Opel Corsa
Suzuki Swift
Volkswagen Polo

Kia Pridesamochód osobowy klasy miejskiej produkowany pod południowokoreańską marką Kia w latach 1987 – 2000.

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

Kia Pride - tył
Kia Beta
Kia Pride Kombi
Kia Pride Van
Kia Pride po liftingu
Kia Pride - tył po liftingu

Po tym, jak w 1981 roku południowokoreański dyktator Chun Doo-hwan zobowiązał lokalne przedsiębiorstwa do wytwarzania wyłącznie samochodów ciężarowych i dostawczych[1], Kia powróciła do produkcji samochodów osobowych dopiero 6 lat później, w 1987 roku. Pierwszym pojazdem tego typu został miejski model Pride, który powstał w ramach partnerstwa z Fordem i Mazdą[2].

Pod kątem wizualnym, Kia Pride była bliźniaczą konstrukcją wobec modeli Ford Festiva i Mazda 121, poza oznaczeniami producenta odróżniając się jedynie innym wypełnieniem atrapy chłodnicy.

Gama nadwoziowa utworzona została zarówno przez 3 i 5-drzwiowego hatchbacka, jak i 5-drzwiowe kombi oraz 4-drzwiowego sedana[3]. W Wielkiej Brytanii oferowano także 2-miejscowy wariant dostawczy typu van[4].

Gama silnikowa składała się z czterocylindrowych silników benzynowych o mocy poniżej 100 KM[5], które wszystkie były konstrukcją japońskiej Mazdy.

Lifting[edytuj | edytuj kod]

W 1993 roku Kia zdecydowała się gruntownie zmodernizować Pride zarówno pod kątem wyglądu karoserii, jak i kabiny pasażerskiej[6]. Samochód otrzymał nowy wzór atrapy chłodnicy w kolorze nadwozia, a także zmodyfikowany wzór reflektorów i mniej chropowate klosze lamp tylnych. Przeprojektowano także projekt deski rozdzielczej, z którą współgrało nowe koło kierownicy.

Koniec produkcji i następca[edytuj | edytuj kod]

Po 13 latach produkcji, Kia Pride zniknęła z rynku w 2000 roku. W czasie, gdy nowsza Kia Avella była oferowana równolegle z nią tylko w Korei Południowej i wyselekcjonowanych rynkach globalnych, tak przedstawiony w 1999 roku model Rio trafił już do sprzedaży w skali międzynarodowej[7].

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Za pomocą modelu Pride południowokoreański producent rozpoczął międzynarodową ekspansję, po raz pierwszy rozpoczynając sprzedaż na rynku południowoamerykańskim, a także w państwach azjatyckich. Kia Pride była też pierwszym modelem tej firmy oferowanym w Europie, poczynając od państw zachodnich na czele z Wielką Brytanią[8].

Po modernizacji, w latach 1997–2000 Kia Pride była oferowana także w Polsce, gdzie początkujące wówczas oficjalne przedstawicielstwo zaczęło budować pozycję jako marka budżetowa konkurująca z takimi producentami, jak Daewoo czy Fiat[9].

W 1997 roku w ramach joint-venture z chińskim przedsiębiorstwem Guangdong Motor rozpoczęto sprzedaż i produkcję modelu pod nazwą Guangdong Pride, po uformowaniu nowej kooperacji Dongfeng Yueda Kia przemianowując ją na nową nazwę Kia Pride Y[10].

Po zakończeniu sprzedaży Kii Pride na rynkach globalnych, między 2000 a 2004 samochód w wersji sedan dalej wytwarzano w Pakistanie pod nazwą Kia Classic[11].

Po nabyciu w 1993 licencji przez irańskie przedsiębiorstwo SAIPA, po 2004 roku stało się ono wyłącznym producentem samochodu[12]. Początkowo pod nazwami SAIPA Saba i SAIPA Nasim samochód dostępny był jako hatchback i sedan, z kolei z czasem w konstrukcję coraz bardziej ingerowano konstruując nowe odmiany liftback i pickup, wprowadzając sukcesywnie kolejne zmiany w wyglądzie. Ostatecznie, po 27 latach produkcji samochód zniknął z rynku w 2020 roku[13].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • R4 1.2l Mazda B1 54 KM
  • R4 1.3l Mazda BJ 72 KM
  • R4 1.3l Mazda B3 88 KM


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. History of Kia (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  2. Behind the Red Oval – Ford, Kia and Mazda’s Unique Relationship (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  3. Kia Pride (test używanego) (pol.). [dostęp 2020-12-09].
  4. Kia Pride Van (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  5. History: The Kia Pride/Rio over the years. (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  6. Throwback Thursday: Kia Pride (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  7. Kia Pride - car review (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  8. Future Classic Friday: Kia Pride (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  9. Kia Pride - przykład koreańskiej motoryzacji sprzed kilkunastu lat (pol.). [dostęp 2020-12-09].
  10. Crazy Car Production Days of Guangdong: Guangdong Guangtong (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  11. Kia Classic Pakistan – Economical Subcompact Sedan (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  12. Cars from the "Axis of Evil": Iran (ang.). [dostęp 2020-12-09].
  13. Iran finally bids farewell to the “super budget” Pride after 27 years (ang.). [dostęp 2020-12-09].