Kim Stacey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kim Stacey
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1980
Concord, USA
Debiut w PŚ 16.11 1997, Tignes
(38. miejsce - halfpipe)
Pierwsze punkty w PŚ 26.11 1997, Hintertux
(16. miejsce - halfpipe)
Pierwsze podium w PŚ 23.11 1998, Tandådalen (2. miejsce - halfpipe)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Mistrzostwa świata
Złoto Berchtesgaden 1999 Halfpipe
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz Corno alle Scale 1997 Halfpipe
Puchar Świata (Halfpipe)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1998/1999
Zakończenie kariery: 2001 r.

Kim Stacey (ur. 3 maja 1980 w Concord) – amerykańska snowboardzistka, mistrzyni świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz na arenie międzynarodowej pojawiła się 3 marca 1995 roku w Hidden Valley, gdzie w zawodach FIS Race zajęła trzecie miejsce w gigancie. W 1997 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Corno alle Scale, zdobywając brązowy medal w halfpipe'ie. Na tej samej imprezie była też osiemnasta w gigancie. Były to jej jedyne starty w zawodach tego cyklu.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 16 listopada 1997 roku w Tignes, zajmując 38. miejsce w halfpipe'ie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 26 listopada 1997 roku w Hintertux, zajmując 16. miejsce. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła blisko rok później, 23 listopada 1998 roku w Tandådalen, kończąc rywalizację w halfpipe'ie na drugiej pozycji. W zawodach tych rozdzieliła swą rodaczkę Michelle Taggart i Francuzkę Doriane Vidal. Łącznie 10 razy stawała na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym dwa zwycięstwa: 31 stycznia 1999 roku w Mont-Sainte-Anne oraz 11 marca 2000 roku w San Candido była najlepsza w halfpipe'ie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1998/1999, kiedy to zajęła 16. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji halfpipe'a była trzecia.

Jej największym sukcesem jest złoty medal w halfpipe'ie zdobyty na mistrzostwach świata w Berchtesgaden w 1999 roku. Pokonała tam Doriane Vidal i Annę Hellman ze Szwecji. Nigdy więcej nie wystąpiła na mistrzostwach świata. Nie startowała też na igrzyskach olimpijskich.

W 2001 r. zakończyła karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
1.FIS gold medal.png 16 stycznia 1999 Niemcy Berchtesgaden Halfpipe -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Szwecja Tandådalen23 listopada 1998 (halfpipe) - 2. miejsce
  2. Kanada Whistler11 grudnia 1998 (halfpipe) - 3. miejsce
  3. Kanada Mont-Sainte-Anne31 stycznia 1999 (halfpipe) - 1. miejsce
  4. Stany Zjednoczone Park City6 lutego 1999 (halfpipe) - 2. miejsce
  5. Japonia Naeba20 lutego 1999 (halfpipe) - 3. miejsce
  6. Włochy Olang13 marca 1999 (halfpipe) - 3. miejsce
  7. Kanada Whistler12 grudnia 1999 (halfpipe) - 3. miejsce
  8. Kanada Mont-Sainte-Anne19 grudnia 1999 (halfpipe) - 3. miejsce
  9. Stany Zjednoczone Park City4 marca 2000 (halfpipe) - 2. miejsce
  10. Włochy San Candido11 marca 2000 (halfpipe) - 1. miejsce
  • W sumie 2 zwycięstwa, 3 drugie i 5 trzecich miejsc.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]